29.5.11

Searching and rereading photographs and the photographers of the battle in Athens, in December 1944. Manolis Kasimatis

From the professional photographers and their press photos, to the amateurs and their memorial photography till the photographers - employees of a variety of services with their propagandistic shooting of a constructed reality.
In the present era, the historians of photography have recognized and classified the photographs and the photographers:
as Documentary Photography (press photographer),
as Humanistic Photography (photographers of the humanity),
as Memorial Photography (amateur photographers),
as Fabricated-Propagandistic Photography (employees photographers).
Can the evaluation of the photographic art be altered depending on the political beliefs of the researcher or can some objective definitions in classification be set?
Until now, the research on the documentary photography for the December in order to lead to a variety of conclusions has not been made due to the larger burden of the historians' political and social analysis. From the perspective of the historians of Greek photography, it is rather proved that they have not managed to combine the research in both the photographic and the political-social field and this is the reason why there is so much silence especially in difficult historical periods. However, the analysis of both the photographs and the actual action of the photographers as historical subjects can offer much more comprehensive data for reading the historical process.
The photographic coverage of the battles, all those which had been preceded and followed, were documented by two different views; the view of the most of the professional photojournalists, of Greek and foreign media and other foreign services, as well and the view of some citizens who carried a camera, something quite rare in that era.
From the perspective of ELAS despite that there was its cinematographic crew (which was consisted by Dimitris Megalidis, head cinematographer - painter, and Nysiriou and Papadoukas, photographers - cameramen), there has not been found any document to prove its presence in Athens.
Thus, the published photographs as recorded documents of the December came from the side of the winners while there are only a few samples from the defeated side. It is necessary to be noted that in Greece, the political situation from 1945 to 1974 couldn't be described as normal; imprisonments, tortures, persecution, disappearances, executions, exile were the main characteristics of the Greek society, and the finding and possession of various documents of the left, was considered as proof for the sentencing of the owners and this is why so many documents were destroyed.
Documents do exist, some of them are buried in the state's archives, ministries of national defense and public order while some others have been kept in other government departments and they are partially accessible. Some of these documents are in archives of political parties and only a part of them is accessible. Equally accessible (or soon to be) are the photography archives, in collections of various museums and institutions. The transparency of the access for study, to all of these historical relics of the struggle of the Greek people for democracy, popular sovereignty, and freedom must be obvious to all.
Some goals of this study are:
- To find and certify the names of photographers, the recovery and simultaneously the evaluation of their work,
- To be recorded the services that some photographers from that period offered to foreign missions,
- The opportunity to seek further information for those (specifically the young photojournalists) who want to know what happened that period (the before and the after),
- To explore the possibilities of establishing a code of ethics for professional photographers and its compliance,
- To analyze the function of the various photographic archives in museums and in private collections,
- The attempt of gathering digital copies of all the documents of this specific period (and wider) and at the same time the creation of a common data base, accessible to scholars.
More specifically, for the photographic archives I mention the following: in ERT there is the archive of Petros Poulidis (the data base of his photos has already been published on the web).
Petros Poulidis, who is considered to be one of the older press photographers, since 1912-4 (although the occupation period is the most obscure of his life), continued his activity during and after the liberation.
In Benaki museum, there are the archives of Dimitris Harisiadis and Voula Papaioannou but they both photographed the after and the dead ones. Their operation of having their camera under the service of his majesty, the propaganda, is obvious although some historians of photography classify them to the pioneers of the so-called Humanistic Photography, in Greece.
Harisiadis worked (from 1944 to 1956) on behalf of foreign assistance (political-economical-military) missions and Papaioannou worked while she was the leading manager of the photographic departments of the assistance missions. (And many press photographers worked openly or secretly on behalf of the assistance missions, too).
In the ELIA photographic archive, there are (the data bases have already been published on the internet) the Dimitris Papadimos' photo-archive. Papadimos served the Greek army at Egypt, as a war photographer, he went to Greece during the liberation and the events in December, the photo-archive of an amateur, Yorgos Vafiadakis, a part of the photojournalist Vasilis Tsakirakis' photo-archive, who is the only one, till now, that recorded wider the side of ELAS, as well. There are also, the photographs from the photo-book of the American press photographer Kessel, the photographs by the press photographer Spyros Halkidis and some photographs by the press photographer Kyriakos Kourpetis.
In the photographic archive at the War Museum, there are some 330-340 photographs, a lot of them with nationalistic content, 150-170 of them have been received from the British War Museum while the rest of them were shot by Greek photographers with no documentation.
In the Nikos Tolis' photographic archive/collection there are many pictures from the agency Photojournalists United and the press photographer Thomas Ionas and we are expecting a study with the collaboration of the Michalis Tsagaris' photo-archive/collection.
Several photographs are in photo-archives of the resistance organizations, but they are mostly memorial photographs of the ELAS fighters and pictures from disasters.
Several pictures were found in old and new books, the most of them badly printed and with no credits although we managed to credit some of them by comparing. Finally, it should be pointed out that there are also photographs from the forensic service but unfortunately, they are scattered and further research is needed. In the study, there is a special chapter on photographing corpses (along with the game of numbers) and their usage for the media and the corresponding chapter dedicated to the role of caption in photography.

A short passage from an interview of ours with the photographer Kostas Balafas is indicative:
- is the photographer's caption needed to be under the photograph?
"The role of the news photographer is difficult. In photography, the caption is necessary and this is so, because it can differentiate things.Photography which slavishly serves the purpose is a crime.The photographer should have a responsible opinion in the text that follows".

However, shortly after the Liberation, the using of the photographers in the political game had already started, too.........
Chapters in detail
1) photos before the battle
2) photos from the battlefields
3) photos from disasters
4) photos of dead corpses
simultaneously a short video (18 minutes) is screened, with corresponding pictures of the December 1944.
Manolis Kasimatis - cultural company Fotografizontas
Προταση εισηγησης που απορριφθηκε για το συνεδριο Greek (Hi)stories through the Lens Conference 8 -11 June 2011, King’s College London. Η ιδια εισηγηση με ελαχιστα διαφοροποιημενο κειμενο ειχε παρουσιαστει το συνεδριο του Δικτιου Μελετης Εμφυλιων πολεμων στις Πρεσπες το 2010.

Greek (Hi)stories through the Lens Conference 8 -11 June 2011, King’s College London

Greek (Hi)stories through the Lens Conference
8 -11 June 2011, King’s College London
Safra Lecture Theatre Provisional Programme

Wednesday 8 June

15.30-17.00: Place and Material Culture (1)
Katerina Zacharia
(Loyola Marymount University)
Postcards from Greece: The Uses of Antiquity in Early Tourist Photographic Depictions
Frederick Bohrer (Hood College)
Doors to the Past: W. J. Stillman (and Freud) on the Acropolis
Yannis Hamilakis (University of Southampton) & Fotis Ifantidis (Aristotle University of Thessaloniki)
The Photographic and the Archaeological: The Other Acropolis

17.15-18.30: Keynote lecture
John Stathatos (Independent)
The Three-Way Mirror: Photography as Recorder, Mirror and Model of Greek National Identity



Thursday 9 June

09.30-11.00: Place and Material Culture (2)
Anna Simandiraki-Grimshaw (University of Bath) & Fay Stevens (University College London)
The Girl and the Pithos: Archaeology, Photography and People in Knossos in the Early 1900s
Artemis Leontis & Lauren Talalay (University of Michigan)
Kelsey-Swain Expeditions to Monasteries in the Aegean, 1920-24
Penelope Papailias (University of Thessaly)
Projecting Places: “Greece” as Backdrop in Migrant Photos


11.15-13.00: Gazing through Selfhood and Otherness
Aliki Tsirgialou (Benaki Museum)
Photographing Greece in the Nineteenth Century
Heather Grossman (University of Illinois at Chicago)
Photographing the Present, Constructed with the Past: The Photographic Mediation of Modernisation in Nineteenth-Century Greece
Yannis Papadopoulos (Panteion University)
Transatlantic Networks and Middle-Eastern Traces: Snapshots from the Life of the Muratoglu Family
Kostas Ioannidis (University of Ioannina) & Eleni Mouzakiti (Independent)
Greece through the Stereoscope: Constituting Spectatorship through Texts and Images


14.30-16.00: Intermedialities (1): Postcards and the Press
Zacharenia Simandiraki (Historical Archives of Crete)
Cretan Independence (1898-1913) through the Postcards of Chania
Emmanuel Seiragakis (University of Crete)
Restoring the Interwar Stage through the Lens
Mathilde Pyrli (Hellenic Literary and Historical Archive)
Dimitri Papadimos, 1950-1970: Images of a Vanishing Greece through the Illustrated Press


16.15-18.00: Intermedialities (2): Literature and Film
Theodoros Chiotis (University of Oxford)
Archaeology of refraction: temporality and subject in George Seferis’ photographs
Eleni Papargyriou (King’s College London)
Textual Contexts of Consumption: Greek Literary Photo-Books
Yannis Skopeteas (University of the Aegean)
Filming Photographs:  The Adventures of Photographic Pictures in Greek Fiction Films
Erato Basea (University of Oxford)
The Spectacle of Makronissos. On the Role of Photography in Helias Giannakakis and Evi Karambatsou’s  Makronissos (2008)

18.15-19.30: Keynote lecture
Eduardo Cadava (Princeton University)
A Land of Light and Shadows: Modern Greek Literature and Photography

Friday 10 June


09.30-11.15: Photography as Propaganda
Gregory Paschalidis (Aristotle University of Thessaloniki)
Ambiguous Ambassadors: Photography and Greek Cultural Diplomacy
Nathalie Patricia Soursos (University of Vienna)
Photography and Dictatorship: The Cases of Ioannis Metaxas in Greece and Mussolini in Italy
Kostis Kornetis (Brown University)
Photography in Times of Dictatorship: The Case of Greece under the Colonels (1967-74)
Eleni Kouki (University of Athens)
War Photographs Re-Used: An Approach to the Photographic Collection of the Memorial Museum of the Battle of Sarantaporon in Elassona


11.45-13.30: War, Testimonies and Narratives (1)
Constantina Vassalou (Panteion University)
The Cretan Question and the Greco-Turkish War of 1897 through the Stereoscope Lens of J. Jarvis
Georgios Giannakopoulos (Queen Mary College)
Frames of the Greco-Turkish War in Anatolia (1919-1922): A.J Toynbee’s Testimony
Alice James (Shippensburg University of Pennsylvania)
Asia Minor Refugees: Photographs and Memory
Fani Constantinou (Benaki Museum)
Turning the Camera on Children during the German Occupation and the Civil War: Silences and Narrations


15.00-16.45: War, Testimonies and Narratives (2)
Elena Mamoulaki (National Technical University of Athens)
The Formation of Collective Memory through Photographs: Memories of Civil War Exile on a Greek Island
Tassoula Vervenioti (Hellenic Open University)
The Detainees of the Greek Civil War (1947-52): The Photographs of the Representatives of the International Committee of the Red Cross
Laurie Kain Hart (Haverford College)
Photographic Representations and the Recuperation of Life after Civil War
Barbara Dawn Smith (Independent)
Refugee Photographers: Snapshots of a Camp

17.15-18.30: Keynote lecture
Ludmila Jordanova (King’s College London)
Photographic Relationships: Historians and Photography
 
Saturday 11 June (Council Room)

11.00-12.45: Authorship and Cultural Politics
Iro Katsaridou (Museum of Byzantine Culture, Thessaloniki)
Photography and the Youth: Greece’s Cultural Policy in the 1980s
Vangelis Ioakeimidis (Thessaloniki Museum of Photography)
Authorial Approaches of the Current Greek Photographic Scene: Conditions and Prerequisites
Christopher Marinos (University of Thessaly)
“Life in the Woods”: The Photographs of Thanassis Totsikas
Katerina Kralova (Charles University, Prague)
Greece in the Pictures of Josef Koudelka


14.30-16.00: Imagining Communities (1): Producing Locales
Costis Antoniadis (Technical University, Athens)
A 140-year Panorama of Photography from the Mount Athos Photographic Archive
Konstantinos Kalatzis (University College London)
Visualising Highland Crete: Photography, Power and Imagination in Sphakia, Crete   
Roland Moore (Pacific Institute for Research and Evaluation)
Depicting Tradition in Arachova: Photographic Reflexivity


16.15-17.45: Imagining Communities (2): Diaspora and Nostalgia
Nicholas Pappas (University of New South Wales)
An Island and Its Diaspora: Memory, Familial Bonds and the Role of Photography, 1900-1943
Rodanthi Tzanelli (University of Leeds)
Spectacular Recovery and Memory Trade in Old Thessaloniki
Margaret Kenna (Swansea University)
From “Here and Now” to “Then and There”: Reflections on Fieldwork Photography in the Nineteen-Sixties

20.4.11

Μουσείο Μπενάκη «Ρούντο Σβαρτσ, Κρήτη, 1943. ενας ζωγράφος με τη στολή της Βέρμαχτ».

Κάθε χρόνο με αφορμή τον εορτασμό της Παγκόσμιας Ημέρας Μουσείων, το Μουσείο Μπενάκη
τιμά έναν πολιτιστικό οργανισμό της περιφέρειας για την πνευματική του προσφορά. Το 2005 τιμήθηκε η Πινακοθήκη Ε. Αβέρωφ του Μετσόβου, το 2006 το Πελοποννησιακό Λαογραφικό Ίδρυμα, το 2007 το Πολιτιστικό Ίδρυμα Τραπέζης Κύπρου, το 2008 το Μακεδονικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, το 2009 το Λαογραφικό – Ιστορικό Μουσείο Λάρισας, το 2010 το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Κρήτης του Ρεθύμνου. Φέτος τιμάται η Εταιρία Κρητικών Ιστορικών Μελετών για το Ιστορικό της Μουσείο.
Με την ευκαιρία αυτή φιλοξενείται στους χώρους του κτιρίου της οδού Πειραιώς η έκθεση «Ρούντο Σβαρτσ, Κρήτη, 1943. eνας ζωγράφος με τη στολή της Βέρμαχτ».
Στα τέλη Ιανουαρίου 1943, ο ζωγράφος Rudo Schwarz, γεννημένος το 1906 στη Βόρεια Τσεχία, επίστρατος οπλίτης της Wehrmacht, φτάνει στην Κρήτη. Στον ενάμιση περίπου χρόνο παραμονής του, επιλέγει συνειδητά να αποκοπεί από την ζοφερή πραγματικότητα του πολέμου και να αποτυπώσει ζωγραφικά, με το φωτογραφικό του φακό και σε μεθοδικές σημειώσεις στα ημερολόγιά του την άλλη εικόνα της Κρήτης, μακριά από τα δεινά της Κατοχής. Μνημεία, τοπία ανέπαφα, λαϊκή αρχιτεκτονική, ανθρώπους στην καθημερινότητά τους, έναν αρχέγονο πολιτισμό που τον συναρπάζει. Στην έκθεση παρουσιάζεται επιλεγμένο τμήμα του αρχείου Schwarz που δωρήθηκε στην Εταιρία Κρητικών Ιστορικών Μελετών από τους κληρονόμους του. Το αρχείο, που απαρτίζεται από ημερολόγια 388 σελίδων με σχέδια και ακουαρέλες, 461 ασπρόμαυρες φωτογραφίες και 18 ζωγραφικούς πίνακες είναι κατατεθειμένο στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης.
Η έκθεση παρουσιάστηκε για πρώτη φορά στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης (Μάιος – Νοέμβριος 2010).
http://www.historical-museum.gr/schwarz/index.html

 

λιγα λογια
Τον Οκτώβριο του 2008 η Εταιρία Κρητικών Ιστορικών Μελετών έγινε αποδέκτης μιας γενναιόδωρης παραχώρησης. Οι κύριοι Ingo Schwarz-Quandt και Heinz Schwarz, γιοι του Γερμανού ζωγράφου Rudo Schwarz, δώρισαν στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης ένα τμήμα του αρχείου και των έργων του πατέρα τους, ο οποίος, ως στρατιώτης της Βέρμαχτ, υπηρέτησε στην Κρήτη το 1943-44. Το κρητικό Αρχείο Rudo Schwarz περιλαμβάνει 18 ελαιογραφίες και πορτραίτα με μολύβι ή κάρβουνο, ένα Φωτογραφικό Άλμπουμ με 460 περίπου φωτογραφίες και ένα Ημερολόγιο 388 σελίδων, στο οποίο καταγράφεται η περιήγησή του κυρίως στο νομό Ηρακλείου και το βορειοδυτικό τμήμα του νομού Λασηθίου με ένθετα λεπτομερή σχέδια (ακουαρέλλες, παστέλ, σκίτσα με μολύβι και πενάκι).
Επιλογές από το σημαντικό αυτό υλικό εκτίθενται στην περιοδική έκθεση «Ρούντο Σβαρτς, Κρήτη, 1943. Ένας ζωγράφος με τη στολή της Βέρμαχτ», που εγκαινιάστηκε στις 12 Μαΐου 2010 στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης και θα διαρκέσει ώς τις αρχές Νοεμβρίου.
Επισης με αφορμη την εκθεση εγινε και ενα ιστορικο συμποσιο με  θέμα ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ '43
(Επιστημονικό συμπόσιο για την κατεχόμενη Κρήτη
κατά την περίοδο του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου)
στο πραγματοπιηθηκε στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης
(Παρασκευή 26 & Σάββατο 27 Νοεμβρίου 2010) Το δελτιο τυπου αναφερει:
Στο πλαίσιο των παράλληλων εκδηλώσεων που συνοδεύουν την περιοδική έκθεση Ρούντο Σβαρτς, Κρήτη, 1943. Ένας ζωγράφος με τη στολή της Βέρμαχτ, η Εταιρία Κρητικών Ιστορικών Μελετών διοργανώνει στο Ιστορικό Μουσείο Κρήτης την Παρασκευή 26 και το Σάββατο 27 Νοεμβρίου του 2010 επιστημονικό συμπόσιο με τίτλο ΜΕΡΕΣ ΤΟΥ '43 και θέμα τις πολυποίκιλες πτυχές της καθημερινότητας στην κατεχόμενη Κρήτη. Το συμπόσιο σηματοδοτεί την ολοκλήρωση της παραπάνω έκθεσης (Μάιος-Νοέμβριος 2010), η οποία παρουσιάζει το ζωγραφικό και φωτογραφικό αρχείο καθώς και το προσωπικό ημερολόγιο του Γερμανού ζωγράφου Ρούντο Σβαρτς που υπηρέτησε ως στρατιώτης στην Κρήτη κατά την περίοδο 1943-1944. Στόχος του συμποσίου είναι να αναδείξει τις λιγότερο γνωστές πτυχές της κατοχικής καθημερινότητας στα αστικά κέντρα και την ύπαιθρο της Κρήτης κατά την περίοδο της Γερμανοϊταλικής κατοχής, εστιάζοντας στη διετία 1943-1944, περίοδο που ο Σβαρτς υπηρετεί στο νησί και καταγράφει την καθημερινότητα των κατοίκων του, τη φύση, τους αρχαιολογικούς χώρους και τα μνημεία. Στο πλαίσιο του συμποσίου, εκτός των ερευνητικών εισηγήσεων, θα παρουσιαστούν άγνωστα αρχειακά σύνολα, όπως φωτογραφικά αρχεία Γερμανών στρατιωτικών που υπηρέτησαν στην Κρήτη, καθώς και προσωπικές μαρτυρίες-αφηγήσεις ανθρώπων που έζησαν εκείνη την περίοδο.

2.4.11

Eνδογενή προβλήματα στη φωτογραφία της Αντίστασης ή Φωτογραφίες και φωτογράφοι που έμειναν στο ημίφως

http://www.epohi.gr/portal/politismos

Κωστής Λιόντης

Σε όσα προτίθεμαι να καταθέσω δεν  πρόκειται να ακολουθήσω  κάποιο  μεθοδολογικό εργαλείο. Ούτε έχω την πρόθεση να αναπτύξω κάποια θεωρία. Θα κάνω μία απλή, μάλλον εμπειρική, προσέγγιση του θέματος. Δίνω προκαταβολικά αυτές τις εξηγήσεις για να προλάβω πιθανές ενστάσεις ή υψηλές απαιτήσεις.
Πρέπει, καταρχήν, να δώσω τις ακριβείς συντεταγμένες πλοήγησης στο θέμα ή, το πλαίσιο όπως λένε, γιατί υπάρχει κίνδυνος παρερμηνειών. Ο πόλεμος, κατά κοινή παραδοχή, παρουσιάζει διττή υπόσταση. Η μία είναι του μετώπου, με τις ένοπλες συγκρούσεις και η άλλη του άμαχου πληθυσμού στα μετόπισθεν, Εάν αυτό το δεχθούμε ως γενική αρχή, τότε, κατά τη διάρκεια της Κατοχής, πέρα από τις υπάρχουσες ιδιαιτερότητες, έχουμε το ένοπλο αντάρτικο  στην ορεινή Ελλάδα και τον υπό ξένη τριπλή κατοχή άμαχο πληθυσμό των αστικών περιοχών.
Εκ των πραγμάτων, η φωτογραφία παρουσιάζει και αυτή διττή υπόσταση και αντανακλαστικά ταυτίζεται, σχεδόν απόλυτα, με τις δραματικές συνθήκες αυτής της περιόδου.
Δεν γνωρίζω εάν κατά το παρελθόν, τους Βαλκανικούς πολέμους και την Μικρασιατική εκστρατεία, παρατηρείται το ανάλογο φωτογραφικό ζεύγος. Πάντως, στην κατοχική φωτογραφία πρέπει να θεωρηθεί ως δεδομένο. Συμπληρώνεται μάλιστα, με ένα δεύτερο φωτογραφικό ζεύγος, που λειτουργεί ως αντικριστός καθρέφτης προς το προηγούμενο. Είναι η διττή όψη της κατοχικής εικόνας, τόσο η ένοπλη όσο και αυτή του άμαχου πληθυσμού, η οποία προκύπτει από τα φωτο-κινηματογραφικά συνεργεία των γερμανικών στρατευμάτων.
Αυτό είναι το σύμπαν της κατοχικής φωτογραφίας. Μέσα του, ως υποσύνολο, ταξινομείται και ο αστερισμός της αμιγώς αντιστασιακής φωτογραφίας. Χρονικά ορίζεται στο διάστημα μεταξύ Απριλίου 1941 και Οκτωβρίου 1944.
Μπαίνω τώρα στο δεύτερο σκέλος του πλαισίου: Στο αμιγώς φωτογραφικό πεδίο και τις εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες του. Σύμφωνα με την Ιστορία της Ελληνικής Φωτογραφίας του Άλκη Ξανθάκη, οι Σύμμαχοι, υποχωρώντας τον Απρίλιο του 1941, κατέστρεψαν τις εγκαταστάσεις της Kodak στην Αθήνα. Κι αυτό για να μην περιέλθουν στα  γερμανικά στρατεύματα. Η καταστροφή είχε ως επακόλουθο, να διασωθούν ελάχιστα φιλμ και τεχνικό υλικό. Σ'  αυτό προστίθεται ο αποκλεισμός του ελλαδικού χώρου από τους Συμμάχους και έτσι οι ελλείψεις πολλαπλασιάζονται. Στη στέρηση υλικού έρχεται να προστεθεί ένας άλλος, πολύ πιο αρνητικός παράγοντας. Κατά την Ιστορία του Ξανθάκη και πάλι:   οι κατοχικές αρχές απαγόρευαν ρητά τη φωτογράφιση σε δημόσιους χώρους, απειλώντας τους παραβάτες με ποινή θανάτου.   Πρώτο αρνητικό επακόλουθο αυτής της απαγόρευσης, να γίνονται πλέον λήψεις μόνο από ριψοκίνδυνους. Δεύτερο επακόλουθο, είναι η εξ  ανάγκης καταφυγή στην ανωνυμία. Για τους τολμηρούς παραβάτες, πιθανή διαρροή ονόματος, ήταν κίνδυνος ζωής. Είτε φωτογράφος, είτε κάποιος άλλος που μπορεί να κρατούσε φωτογραφικά τεκμήρια, έκανε τα πάντα εν κρυπτώ και λούφαζε στο προστατευτικό κέλυφος της ανωνυμίας. Έτσι, τα περιθώρια ταυτοποίησης φωτογραφικού υλικού και σχετικών πληροφοριών στενεύουν. Φτάνουν, μετά την Κατοχή και κυρίως σήμερα, να δείχνουν σχεδόν ανύπαρκτα. Οι πληροφορίες είναι  ισχνές, αλλοιωμένες λόγω παρανομίας, ρευστές και συχνά αντιφάσκουσες. Εάν λάβουμε υπόψη και τις εξωγενείς δυσκολίες - στις οποίες θα αναφερθώ σε λίγο - τότε αντιλαμβάνεται κανείς τη δυσχερή θέση της έρευνας. Αυτό, βεβαίως, δε σημαίνει εγκατάλειψη. Η αναζήτηση γίνεται πιο περίπλοκη, ενδεχομένως και πιο γοητευτική, αλλά όχι απαγορευτική πριν εξαντληθεί.  Ανέφερα όλα τα προηγούμενα γιατί  συνιστούν τις γενικές και ειδικές συνθήκες του φωτογραφικού περιβάλλοντος επί Κατοχής. Πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη, όταν κάνουμε γενική ή και ειδική μνεία  στη φωτογραφία αυτής της περιόδου.  Μακάρι, όμως, να τελειώναμε εδώ. Εξίσου σοβαρά πρέπει να λαμβάνονται υπόψη και οι μετακατοχικές συνθήκες. Ιδιαίτερα αυτές, γιατί μέχρι και το 1974, η ροή των πραγμάτων δεν είναι ρόδινη. Ίσα ίσα το αντίθετο.
Μετά τον Εμφύλιο, με τα λεγόμενα «έκτακτα μέτρα», που στόχευαν στην απο-ΕΑΜοποίηση του κοινωνικού σώματος, οικοδομήθηκε μία μονολιθικού τύπου κοινωνία, με βίαιο  αποκλεισμό συγκεκριμένης κατηγορίας ανθρώπων. Ήταν τα επικίνδυνα μιάσματα...................

Σημείωση: Το κείμενο προέκυψε από σημειώσεις εισήγησης σε Ημερίδα με θέμα «Η φωτογραφία στα χρόνια της Αντίστασης. Ελλάδα, 1941-1944». Η Ημερίδα οργανώθηκε από το Μουσείο Μπενάκη, στις 27 Φεβ. 2011, με αφορμή έκθεση φωτογραφιών του Κώστα Μπαλάφα από το Αντάρτικο στην Ήπειρο.

συνεχεια του αρθρου
http://www.epohi.gr/portal/politismos/9251-%CE%95%CE%BD%CE%B4%CE%BF%CE%B3%CE%B5%CE%BD%CE%AE-%CF%80%CF%81%CE%BF%CE%B2%CE%BB%CE%AE%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%83%CF%84%CE%B7-%CF%86%CF%89%CF%84%CE%BF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%91%CE%BD%CF%84%CE%AF%CF%83%CF%84%CE%B1%CF%83%CE%B7%CF%82

28.3.11

Μαρία Φέρλα - Μπεϊκου. (1925-2011)

 απο το αναμνηστικο λευκωμα του ΕΛΑΣ
"Οι ανταρτες της 13 μεραρχιας της ρουμελης"















Η ανθυπολοχαγος  Γεωργια Παληγιαννοπουλου και η καπετανισσα Μαρια Φερλα
που διοικουν την διμοιρια ανταρτισσων της ΧΙΙΙ μεραρχιας της Ρουμελης

1.3.11

Οπτικοακουστικη εκδηλωση αφιερωμενη στα κινηματογραφικα συνεργεια του ΕΛΑΣ και ΔΣΕ

Φωτοκινηματογραφικο συνεργειο ΕΛΑΣ 1943-1945

Μια πρωτη συλλογη σκηνών που γυρισε το φωτοκινηματογραφικο συνεργειο του ΕΛΑΣ (Ελληνικος λαϊκος απελευθερωτικος στρατος) κατα τη διαρκεια της κατοχης μεχρι της συμφωνία της Βάρκιζας.Για πρωτη φορα μετα 67 χρονια αναγραφονται τα ονοματα των μελων του συνεργειου.
Δημητρης Μεγαλιδης προϊσταμενος
Ιωαννης Νισυριος οπερατερ-φωτογραφος
Θανασης Παπαδουκας οπερατερ-φωτογραφος
Κωστας Μακρης



Οι λεπτομερειες φωτογραφιων των τιτλων που απεικονιζουν μελη του φωτοκινηματογραφικου συνεργειου ειναι του Σπυρου Μελετζη.
Μεχρι σημερα κανενας σκηνοθετης (εκτος απο την Ρένα Χριστακη) απο οσους χρησιμοποιησαν σκηνες σε ντοκυμαντερ τους και οχι μονο, δεν εχει αναφερει το παραμικρο γι`αυτες...

ερευνητικη καταγραφη-πιστοποιηση (συνεχιζεται...)
Μανολης Κασιματης
πολιτιστικη εταιρεια ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ

28.2.11

Καταγραφωντας αλλους φωτογραφους Εθνικης Αντιστασης Ι

Η αποκατάσταση της ιστορικής αλήθειας είναι σημαντικό καθήκον στην έρευνα ενός μελετητή. Αναγκαίο να αποκατασταθούν τα όνοματα όσων φωτογράφων το υλικό τους οικειοποιήθηκε απο κάποιους άλλους και να συμπεριληφθούν επιτέλους στους φωτογράφους της Εθνικής Αντίστασης. Και όσο αφορά την περιφέρεια και τους κατά τόπους ξεχασμένους φωτογράφους, πόσο ακόμα θα περιμένουν τους μελετητές;
Μπορεί κατά καιρούς κάποιοι να είχαν, αλλά και στις μέρες μας ορισμένοι μελετητές να έχουν, την άποψη ότι, μιάς και ορισμένα λευκώματα εκδόθηκαν και αντίστοιχες εκθέσεις πραγματοποιήθηκαν για να τιμηθεί ο απελευθερωτικός αγώνας και η αντίσταση, δεν χρειαζότουσαν τόσες πολλές λεπτομέρειες. Προηγείται η άποψη "για το καλό του κινήματος". Θεωρώ οτι θα τιμηθεί η Εθνική Αντίσταση και οι πρωταγωνιστές της πιο ολοκληρωμένα όταν αποκατασταθούν και τα ονόματα όλων των φωτοκινηματογραφιστων και όχι μόνο.
Η διατήρηση της μνήμης και η έρευνα για την αποκατάσταση συνεχίζονται.

Φωτοκινηματογραφικό συνεργείο γενικού στρατηγείου ΕΛΑΣ
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΕΓΑΛΙΔΗΣ
ΙΩΑΝΝΗΣ ΝΙΣΥΡΙΟΥ
ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΠΑΔΟΥΚΑΣ




θεάτρο στο βουνό




θερισμός


ΛΑΖΑΡΟΣ ΑΚΚΕΡΜΑΝΙΔΗΣ



ΟΜΜ ΕΛΑΣ Μακεδονίας,


Απελευθέρωση Θεσσσαλονίκης

Καταγραφωντας αλλους φωτογραφους Εθνικης Αντιστασης ΙΙ

.....Πρέπει να τολμήσουν κάποιοι ερευνητές να βγουν από τα γραφεία των φωτογραφικών μουσείων και ιδρυμάτων και ξεπερνώντας τους συμβιβασμούς της μίζερης καθημερινότητας, να κονταροκτυπηθουν με τα φαντάσματα και να βγάλουν επιτέλους από το σκοτάδι όλους τους απανταχού λησμονημένους φωτογράφους. Και επιτέλους τα Κρατικά φωτομουσεία και ιδρύματα ας πάρουν αντίστοιχες πρωτοβουλίες.







     









Νικόλαος Μπρέστας - Παραμυθιά
http://www.brestas.gr Φωτογραφείο Μπρέστας, Δημήτριος Μπρέστας
Κωνσταντίνου Καραμανλή 87, 46200 Παραμυθιά  Τηλ.:+30.26660.23089



Σπύρος Ξυθάλης - Αγρίνιο
















 Αναστάσιος Σκανάτοβιτς Λαμια -
(ενα μεγαλο μερος του φωτοαρχειου του εχει ο Μιχάλης Τσαγκαρης)

 





















Διονύσιος Δημητριάδης
(ΦΩΤΟΤΕΧΝΗ Γ. ΝΤΕΚΕΛΕΣ) - Καλαμάτα



Χρήστος Αλειφέρης - Καλαμάτα















Εμμανουήλ Σοφίος - Κύθηρα
H πρώτη απόβαση στην Ελλαδα των Συμμαχικών Δυνάμεων στο Καψάλι Σεπτεμβρης 1944
      
 





















Φωτο ΦΩΤΟΠΟΥΛΟΥ - Κιάτο













Γεώργιος Γκουντούλας - Δεσκάτη


Δημήτριος Καραχάλιος - Κόρινθος
Στουρναρας - Βόλος
Κωστας Αλεξανδρου - Βόλος
Κωστας Ζημερης - Βόλος

16.2.11

Ημερίδα με θέμα "Η φωτογραφία στα χρόνια της Αντίστασης. 1941-1944

Κυριακή 27/02/2011
Ημερίδα "Η φωτογραφία στα χρόνια της Αντίστασης. 1941-1944"

Στην ημερίδα που οργανώνεται στο πλαίσιο της έκθεσης "Κώστας Μπαλάφας. Το Αντάρτικο στην Ήπειρο, 1940-1944", θα παρουσιαστούν εργασίες σχετικές με την αντιστασιακή φωτογραφία την περίοδο της γερμανικής κατοχής, τόσο στην Αθήνα, όσο και στην υπόλοιπη Ελλάδα. Ή εκδήλωση θα κλείσει με συζήτηση που θα έχει ως θέμα της τη φωτογραφία ως μαρτυρία.

Στην ημερίδα συμμετέχουν οι:
Ευγένιος Ματθιόπουλος,
Γεωργία Ιμσιρίδου,
Τάσος Σακελλαρόπουλος,
Νίνα Κασσιανού,
Φανή Κωνσταντίνου,
Άλκης Ξανθάκης,
Μανόλης Κασιμάτης,
Στέλιος Κυμιωνής,
Κωστής Λιόντης,
Βασιλική Κομπιλάκου,
Κώστας Καλυβιώτης,
Πλάτωνας Μαυρομούστακος,
Τασούλα Βερβενιώτη,
Γιάννης Κόντος.

22.1.11

Φωτογραφια και τεκμηριωση 3.

Ερευνώντας αν ειναι σκηνή(καρέ) από ταινία ή αυθεντική φωτογραφία συμπλοκής

http://www.preveli.org/files/battle/photo010.htm
Η μάχη στο Βρωμονερό Κρουσώνα στις 14 Ιουλίου 1944. Από αριστερά Σπ. Μυσιρλής που σκοτώθηκε στη μάχη, ο επιτελής Μιχ. Μεταξάκης και ο αντάρτης Ιορδάνης. Φωτογραφία του Άγγλου συνδέσμου Τζων ‘Εμπερσον.

www.kastelli.gr/files/39/1095/teyxos9-2009.pdf



και αλλοι συνδεσμοι
http://www.freeforum-gr.net/index.php?topic=526.0
Τη φωτογραφία τράβηξε ο Άγγλος σύνδεσμος με τον ΕΛΑΣ John Emberson , (τελικά οι Βρετανοί είναι πράγματι ψύχραιμοι) που παρακολουθούσε τις επιχειρήσεις του ΕΛΑΣ . Η σκηνή διαδραματίστηκε στο Βρωμονερό του Κρουσώνα στις 14 Ιουλίου 1944. Ο Μιχάλης Μεταξάκης , επικεφαλής της ελασίτικης ομάδας, αφηγείται: ... πέφτομε σε ενέδρα Γερμανών. Τόσο κοντά, που αρπαχτήκαμε χέρια με χέρια. Δεν μπορούσαμε να πυροβολήσουμε . Παλεύαμε ποιος θα έριχνε τον άλλο κάτω να τον σκοτώσει. Την ώρα που πάλευα εγώ με έναν Γερμανό, γυρίζει ο άλλος Γερμανός να με σκοτώσει αλλά πηδάει ένας αντάρτης, τον καβαλικεύει και τον μαχαιρώνει. Τη γλιτώνω εγώ και εξοντώνω τον Γερμανό. Αστραπιαία, σφαπ, του καρφώνω το μαχαίρι .

http://aris.thesportcafe.com/?p=22099
Αυθεντική φωτογραφία από τον Άγγλο Τζων Εμπερσον στις 14 Ιουλίου 1944.
Κρήτες αντάρτες επιτίθενται με λύσσα σε γερμανούς στρατιωτες.Αριστερα ο θρυλικός ΜΥΣΙΡΛΗΣ που σκοτώθηκε σε άλλη μάχη λίγες μέρες αργότερα. Στο κέντρο ο μέγας ομαδάρχης ΜΙΧΑΛΗΣ ΜΕΤΑΞΑΚΗΣ και δεξιά ο Χανιώτης αντάρτης ΙΟΡΔΑΝΗΣ που εκτελέστηκε στην 1η Σεπτέμβρη 1944....

http://www.ww2f.com/wwii-general/43256-few-interesting-wwii-pics.html
From the battle at Vromonero Krousona,in 14th July 1944.Cretan Guerillas attacking German soldiers.This photo was taken from Allied officer John Eberson

http://www.metafilter.com/7902/Amazing-Photo-of-real-hand-to-hand-combat
Amazing Photo of real hand to hand combat. The page is in Greek but the (600K) picture on top is, I think, worth your while. This is a photo taken by a British liaison officer to the partisans in the Greek island of Crete during WWII (named John Eberson or Emberson), as a group of guerillas confronts a German patrol. What is amazing is the fact that Emberson reached for his camera instead of his gun... This is the closest view of a combat situation I've ever seen captured on film - does anyone know of anything similar on the web? Caption translation inside this thread's comments.

A unique photo taken by British liaison with ELAS [communist Greek resistance group] John Emberson, who was following ELAS operations. The scene took place in Vromonero by Krousonas on July 14 1944. Michael Metaxakis, leader of the ELAS squad describes:
"we fall on a German ambush. We were so close we wound up struggling hand to hand. We couldn't fire our guns. We were fighting to get the other down and kill him. As I was struggling with one German, the other turns to kill me, when another guerilla jumps, rides him and stabs him. I'm safe and I finish off the German. I stab him, sfap, really quick."
Metaxakis is the black clad partisan in the middle.

http://www.militaryphotos.net/forums/archive/index.php/t-91057.html
09-10-2006,
Is that last photo real?
Grivas
09-10-2006,
Is that last photo real?
Yes,from what i know it was taken form an allied officer during an amush on German forces at the battle at Vromonero Krousona(14th July 1944).And the guerillas from left ro right were
1. Misrilis-who later died during that battle 2 Army officer Metaxakis 3. Iordanis
Grivas
09-10-2006,
So how could it be a re-enactment if the one guerilla in the photo died during that battle!!!
Ubar
09-10-2006
why didnt they just shoot them?
John Crighton
09-10-2006,
Caption on second to last photo sounds ore like propaganda than anything else? Where is the next shot of the dead? The last photo is certainly staged. The Germans are not even wearing the most basic required equipment to start with, the boots on the guy German to the left are too big. The tri-color on the helmet would have been gone by 1944 so it was likely captured earlier..... the list goes on. I do not doubt the picture was taken from someone or even the person listed, I simply call staged on the photo. I do not want to take away from your post though. It is still part of the topic and valid. Nice pictures.

Σκηνές από την ταινια με τιτλο ΤΟ ΝΗΣΙ ΤΩΝ ΓΕΝΝΑΙΩΝ (1959)
διαρκεια 100` Ασπρόμαυρη
συντελεστες: Ντιμης Δαδηρας Σκηνοθετης
Δημος Σακελλαριος Κινηματογραφιστής
Μανος Χατζιδακις Συνθέτης
Γιωργος Τσαουλης Μοντάζ
Ολυμπια Φιλμς Παραγωγός
Τασος Ζωγραφος Καλλιτεχνικός Διευθυντής
Τωνης Δημητρας Βοηθός Σκηνοθέτη
Γρηγορης Κουτελιδακης Διευθυντής Παραγωγής
Θανασης Γεωργιαδης Διευθυντής Ήχου
Γιαννης Ιωαννιδης Σεναριογράφος
Ηθοποιοι:
Αλεκος Αλεξανδρακης....Μανώλης
Τζενη Καρεζη....Ντόνα - η Τζένη Καρέζη τραγουδα το ΜΗΝ ΤΟΝ ΡΩΤΑΣ ΤΟΝ ΟΥΡΑΝΟ
Αλικη Γεωργουλη....Μαρία
Λυκουργος Καλλεργης ....ταγματάρχης φον Έρχαρτ
Γκικας Μπινιαρης....Νικόλας
Ανδρεας Ζησιματος,Τακης Χριστοφοριδης ,Αρτεμης Ματσας, Κωστας Στραντζαλης Νωντας Καστανας,Τωνης Δημητρας, Γρηγορης Φαβες, Μιχαλης Λεφας
λιγα λογια:Ένας αξιωματικός του ελληνικού στρατού φτάνει στην Κρήτη, αμέσως μετά την πτώση της στα χέρια των Γερμανών. Σε συνεργασία με αντάρτες και συμμάχους σαμποτέρ συμμετέχει σε σαμποτάζ εγκαταστάσεων των Γερμανών. Η παλιά του αγαπημένη θα του εξασφαλίσει κάποια μυστικά έγγραφα, τα οποία θα κλέψει από τον γερμανό διοικητή.

δειτε προσεκτικα το αποσπασμα και εστιαστε περιπου στο 2.40-2.46 λεπτό

To Νησί Των Γενναίων Μέρος 5ο

21.1.11

Φωτογραφια και τεκμηριωση 2 και τελος.

Το πιο ξεκαθαρο αποδεικτικο στοιχειο προελευσης και χρησης της φωτογραφιας το βρηκαμε σε συνεργασια με τον υπευθυνο του ιστορικου μπλοκ ΚΟΚΚΙΝΟΣ ΦΑΚΕΛΟΣ
http://kokkinosfakelos.blogspot.com/  οπου εκτος οτι μας ενημερωσε,  μας παραχωρησε αντιστοιχα και το βιβλιο για να φωτογραφισουμε.
Βλεπουμε οτι  η φωτογραφια αυτη προερχεται απο το βιβλιο "Οι θυσίες της Ελλάδας στον Β Παγκόσμιο Πόλεμο" που τυπωσε η Ελλαδα το 1946 (αναλυτικα περι του λευκωματος δειτε  ΤΑ ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ) για να δειξει στην διεθνη κοινοτητα (και επισης χρησιμοποιηθηκε στην δικη της Νυρεμβεργης) τις καταστροφες και τους θανατους που υπεστη κατα την διαρκεια της κατοχης και απεικονιζει ομαδικη ταφη.
Επισης την φωτογραφια την ειχαμε δει αναμεσα σε αλλες αντιστοιχες σχετικα με τις θυσιες και καταστροφες που εγιναν στην κατοχη  κατα την διαρκεια της ομιλιας της συμβουλου του φωτογραφικου αρχειου του Μουσειου Μπενακη κ. Φανης Κωσταντινου στην ημεριδα που οργανωθηκε στις 28 Φεβρουαριου 2011 με θεμα: Η φωτογραφια στα χρόνια της Αντιστασης 1941-44.


.















































20.1.11

Φωτογραφια και τεκμηριωση 2 συνεχεια

Σε τοπικές ιστοσελιδες που απευθυνθηκαμε περι της "φωτογραφιας" του Αγρινιου
ειδαμε τις κατωτερω δημοσιευσεις :

Παρασκευή, 14 Ιανουαρίου 2011
ΑΛΗΘΙΝΗ ή ΨΕΥΤΙΚΗ;
http://agriniomemories.blogspot.com/2011/01/blog-post_14.html

Παρασκευή, 14 Ιανουαρίου 2011
14 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 1944...ΜΕΓΑΛΗ ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ (2)
http://agriniomemories.blogspot.com/2011/01/14-1944-2.html

Δευτέρα, 17 Ιανουαρίου 2011
Φωτογραφίες που σοκάρουν!
http://agrinio-news.blogspot.com/2011/01/blog-post_6949.html

5.12.10

Φωτογραφια και τεκμηριωση 2.

Μελετωντας και πιστοποιωντας φωτογραφιες για τον ΔΕΚΕΜΒΡΗ του 1944 απο το αρχειο του Πολεμικου Μουσειου ειχα βρει και την κατωτερω φωτογραφια οπου και την συμπεριελαβα στην μελετη μου. Ηταν αστοχια ομως ή... ;
















...Γιατι πριν απο μερικες μερες ανακαλυψα μια φωτογραφια πιο ολοκληρωμενη, χωρις κοψιμο και με αλλη λεζαντα. απο την ιστοσελιδα του Χέρμανν Φρανκ Μάγερ
Η Ελλαδα και τα Βαλκανια κατα την διαρκεια του Β` Παγκοσμιου Πολεμου
http://www.hfmeyer.com/english/publications/edelweiss/bilder/19JK.jpg

Η φωτογραφια γραφει οτι ειναι απο το ΑΓΡΙΝΙΟ στις 14/4/1944, Μεγαλη Παρασκευη και δειχνει πτωματα εκτελεσμενων πατριωτων απο Ταγματασφαλητες.
(αναλυτικα στην λεζαντα )




















μετα απο ερευνα των παρατηρησεων και οχι μονοβρηκαμε τα εξης φωτοντοκουμεντα:

1) απο το αναμνηστικο λευκωμα της 13 ης μεραρχιας του ΕΛΑΣ (1945) την κατωτερω φωτογραφια. Παρατηρουμε οτι δεν υπαρχουν εδαφικες ομοιοτητες με την ανωτερω εξεταζομενη φωτογραφια.















2)απο το βιβλιο ΕΙΚΟΝΕΣ ΚΑΤΟΧΗΣ.
Οπου παρατηρουμε διαμεσου των τριων κατωτερω φωτογραφιων να διακρινονται οι τρεις προστειθεμενοι ταγματασφαλητες.








































































3)απο το φορουμ http://www.phorum.gr/viewtopic.php?f=51&t=200690 
ειδαμε την φωτογραφια μαζι με αλλες να αναφερεται στα Δεκεμβριανα
ΑΘΗΝΑ
Κατά τη διάρκεια του Δεκεμβρίου 1944, ορδές αλητών, περιθωριακών και εγκληματιών του ΚΚΕ ξεχύθηκαν σε όλη την πρωτεύουσα ληστεύοντας, βιάζοντας και δολοφονώντας όποιον ήθελαν. Είναι οι εφιαλτικές μέρες των σφαγών με τα κονσερβοκούτια, οι κολασμένες ημέρες των μανιακών δολοφόνων όπως οι Μονέδας, Κουκούτσης, Μπουρδής, Τζογανάκης, Μακαρώνας. Στο Περιστέρι, Τουρκοβούνια, Υμηττό, Διυλιστήρια Ούλεν, Λατομεία Κοπανά, Καισαριανή, Πειραιά κ.α. διαπράχθηκαν φρικτά βασανιστήρια και ομαδικές σφαγές. Επακολούθησε ομηρία χιλιάδων ανθρώπων, από τους οποίους πέθαναν εκατοντάδες. Οι φονευθέντες υπερέβησαν τους 25.000.


 Παρατηρησεις μελετητων

--H φωτοερμηνεία του Βασίλη Β. είναι ερασιτεχνική και βασίζεται μόνο σε εικασίες.
Εκτός βέβαια από την παρατήρηση ότι οι ταγματαλήτες είναι κόπια από τις γνωστές φωτογραφίες του Μαθιόπουλου στον Κάλαμο κλπ..
Στο Αγρίνιο και Ναύπακτο και Πάτρα για λόγους κακού εφοδιασμού οι ταγματαλήτες είχαν διαφορετική στολή από αυτή που φορούσαν στην Αθήνα. Φορούσαν οι οπλίτες στολές τροποποιημένες γερμανικές (με κοινά κουμπιά και όχι τα γερμανικά με τον αετό του 3ου Ράϊχ), τις παρείχαν οι επιμελητίες της 104 μεραρχίας του Λούντβιγκερ, στο Αγρίνιο και Ναύπακτο και της 117 μεραρχίας καταδρομέων και του πλοιάρχου Μάγκνους στην Πάτρα, οι της Αθήνας φορούσαν αυτή με τον χαρακτηριστικό "ντουλαμά" που φορούσαν οι τσολιάδες του τακτικού στρατού προπολεμικά, έλεγε ένας παλιός αξιωματικός "φροντιστής" ότι οι αποθήκες του Ε.Σ. είχαν αρκετές χιλιάδες στολές τσολιάδων που χρησιμοποίησαν οι Γερμανοί για να ντύσουν τους ταγματαλίτες.
Οι αξιωματικοί των Ταγμάτων φορούσαν την κλασσική στολή του Ε.Σ. τουλάχιστον όσον αφορούσε τον επενδήτη (σακάκι από μάλινο ύφασμα μπαραθέας), η περισκελίδα μπορεί να ήταν κι' αυτή από τη γερμανική επιμελητεία αν είχε φθαρεί η αρχική ελληνική. Η πληροφορία είναι από δύο άτομα που ήταν στην υπηρεσία του Τολιόπουλου και του Κουρκουλάκου αντίστοιχα, από τον μακαρίτη τον Χανς Ερενστρώλε (της επιτροπής βοηθημάτων του Δ.Ε.Σ. στην Πάτρα) και από τον εν ζωή "Αμάρμπεη" που παρέλαβε το Αγρίνιο αναίμακτα από τον Τολιόπουλο. Αυτή η λεπτομέρεια από μόνη της και χωρίς άλλη συζήτηση κατατάσσει τη φωτογραφία σε προϊόν καθαρής παραχάραξης.
Η φωτογραφία από το πολεμικό μουσείο, στο Αγρίνιο θεωρείται ότι είναι γνήσια από μερικούς ντόπιους "ιστορικούς" αλλά χωρίς και να προσκομίζουν αποδείξεις. Το ότι οι νεκροθάφτες φοράνε πηλίκια δεν εξηγεί τίποτε. Προπολεμικά σε πολλούς δήμους οι δημοτικοί υπάλληλοι φορούσαν πηλίκιο. Στο Δήμο Αθήνας π.χ. μέχρι και τη δεκαετία του '60. Επί δημαρχίας Παπαθεοδώρου τους τα έβγαλαν αν θυμάμαι καλά. Στη συνοικία της Αγίας Τριάδας στο Αγρίνιο που έγινε η εκτέλεση και ταφή την "Μαύρη Παρασκευή" έλεγε ένας Αγρινιότης δεν υπήρχε μάντρα με κάγκελα.
Ας ρωτηθεί ο ομότιμος Καθηγητής Θανάσης Παλιούρας στο Πανεπ. Ιωαννίνων που ήταν παιδάκι τότε στο Αγρίνιο Αλλά και τα κάγκελα στην πλευρά του Εθνικού Κήπου πίσω από το Ζάπειο πού έγιναν οι ομαδικές ταφές στα Δεκεμβριανά δεν υπήρχαν επί κατοχής. Επί δημαρχίας Αβραμόπουλου τοποθετήθηκαν, σιδεριές και αντικατέστησαν τα παλιά σάπια ξύλινα κάγκελα στη Νότια μάντρα παράλληλα με το δρόμο που συνδέει την Ηρώδου Αττικού με την Βασ. Όλγας, εν όψει τότε του καλλωπισμού της Αθήνας για το 2004.
Το ερώτημα από που είναι η φωτογραφία του Πολεμικού Μουσείου, κανείς δεν γνωρίζει με σιγουριά, ίσως και από το εξωτερικό. Μόνο ίσως και πάλι ίσως, μπορεί να λέμε με τη σχετική σιγουριά. Στο Αγρίνιο επιδεικνύουν και άλλη μια φωτογραφία που δείχνει πτώματα και "γερμανούς".... Υπάρχει βέβαια και αντίστοιχη στην οποία οι "γερμανοί" είναι με αμερικάνικες στολές και κράνοι των GI's. Ποιά είναι η γνήσια??
Αν δεν βρεθεί το αρνητικό της κάθε φωτογραφίες, μέχρι τότε ας κατατάξουμε τις φωτογραφίες αυτές στην κατηγορία των φωτομονταρισμένων που διάφορες υπηρεσίες, οργανώσεις και άτομα φθάναν μέχρι και στο φωτομοντάζ για να επιτύχουν κάποιο σκοπό προπαγανδιστικό! Και άλλες και άλλες φωτογραφίες. Που να υπήρχε το Photoshop τότε. Δεν θα είχε μήνει φωτογραφία χωρίς ρετουσάρισμα.
Χρειάζεται προσοχή και έρευνα και γνώση για τις φωτογραφίες και εικόνες
Οι Κινέζοι μπορεί να λένε για την εικόνα ότι ισοδυναμεί με χίλιες λέξεις, αλλά σήμερα μπορεί όμως να είναι ίση και με χίλια ψέματα, αν το υλικό είναι προϊόν παραχάραξης.
Αποστόλης Π.

--Ανταποκρινόμενος στην πρόσκληση σου, σου παραθέτω σε ένα κείμενο τις προσωπικές μου παρατηρήσεις και συμπέρασμα από την εξέταση της επίμαχης φωτογραφίας στις δύο 'εκδοχές' της ( με ή χωρίς Ταγματασφαλίτες) και αντίστοιχο ερώτημα αν αναφέρεται στο Αγρίνιο (Απρίλιος 1944) ή στην Αθήνα των Δεκεμβριανών.
1. Οπως πρότειναν με στοιχεία οι Ιάσων Χ. και Κλέων, οι 3 Ταγματασφαλίτες (του φωτογραφικού αρχείου Κουτρουμπούση) είναι προιόν κακότεχνου μοντάζ, αφού οι αυθεντικοί υπάρχουν "μοιρασμένοι σε δύο φωτογραφίες από τις "Εικόνες Κατοχής" του Βάσου Μαθιόπουλου, ανάμεσα σε άλλες παρόμοιες φωτογραφίες από μια επιδρομή των Ταγμάτων Ασφαλείας στον Κάλαμο Αττικής". Αρα εξετάζουμε πλέον την εκδοχή της φωτο με τους Τσολιάδες -αλλά νοερά χωρίς αυτούς- διότι αυτή ως διευρυμένη μας προσφέρει πολύ περισσότερες πληροφορίες.
2. Οι δύο εντός του λάκκου:
1) φέρουν στρατιωτικά πηλίκια, (όχι της τότε Χωροφυλακής, εκείνα είχαν πιό μεγάλο γείσο),
2) ο εξ αριστερών (όπως κυττάμε) φοράει στολή-κοστούμι και παπούτσια, ενώ ο εκ δεξιών αμπέχωνο με 'κορδέλλα' στον ώμο (όπως είχαν οι Διμοιρίτες στον Αγγλικό Στρατό (NCOs) και στις Ελληνικές Δυνάμεις Μέσης Ανατολής), άσχετο παντελόνι και μπότες-γαλότσες με άσπρες μακριές (μάλλινες) κάλτσες που εξέχουν από το γείσο.
3) αμφότεροι κρατούν όχι όπλα, αλλά μάλλον ή ψεκαστήρες (για να ψεκάσουν τα πτώματα;) ή ογκώδεις επαγγελματικές φωτογραφικές μηχανές (στην περίπτωση αυτοί ίσως πολεμικοί ανταποκριτές ή (αγγλικό;) στρατιωτικό προσωπικό επιφορτισμένο με το έργο της φωτογράφισης των πτωμάτων, και μάλιστα από πολύ κοντά.
3. Οι νεκροί:
1) Tα πτώματα φαίνονται απιθωμένα εκεί για συλλογική ταφή , φανερά δεν έχουν ανακαλυφθεί δι' ανασκαφής του χώρου θαμμένα εκεί.
2) Μπορεί να είναι θύματα οιουδήποτε 'δράστη' και αιτίας, ακόμα και από πείνα ή επιδημική αρρώστια. Π.χ. το ημίγυμνο πτώμα κάτω αριστερά είναι φανερά σκελετωμένο σαν να πέθανε από την πείνα.
4. Ο λάκκος είναι πολύ βαθύς για να σκάφθηκε πρόχειρα πχ εν μέσω μαχών, και μάλλον σκάφθηκε με σκαπτικό μηχάνημα, δεν πρόκειται για ανασκαφή τάφου αλλά για προετοιμασία νέου λάκκου για εξ αρχής ταφή. Μάλιστα είναι μεγάλος, μάλλον προορίζεται για την ποθέτηση και άλλων πτωμάτων εκεί.
5. Ο περιβάλλων χώρος είναι μάλλον δημόσιος κήπος (πίσω από το λάκκο μάλλον υπάρχει παγκάκι), έχει σκαφθεί με τα χώματα προς τα πάνω μαζικά μάλλον με μπουλντόζα, ο φράχτης με επιμελημένα σιδερένια κάγκελα δεξιά διαχωρίζει τον χώρο από διπλανό δασάκι με πευκάκια.
6. Στο δεξί μέρος της φωτο προς τα κάγκελα υπάρχει πολύ 'άσπρο' (και αρκετό στο λάκκο). Η αρχική εντύπωση οτι είναι ασβέστης (για λόγους απολύμανσης) άλλαξε όταν πρόσεξα οτι στο βάθος στο δασάκι πέρα από το φράχτη είναι κι εκεί 'άσπρο' και συμπέρανα οτι είναι χιόνι, άρα είναι Χειμώνας. Ισως Ιανουάριος του 1945 (είναι γνωστό οτι ο Χειμώνας των Δεκεμβριανών υπήρξε ιδιαίτερα κρύος και οτι οι όμηροι προχωρούσαν τότε στην ύπαιθρο της Αττικής μέσα στο χιόνι). Ποιά στοιχεία για το περιεχόμενο, τον τόπο και τον χρόνο της επίμαχης φωτογραφίας τεκμαίρω, βεβαίως κατά πιθανολογική εκτίμηση:
1. Η φωτογραφία δεν αναφέρεται στις εκτελέσεις του Αγρινίου του Απριλίου 1944- οι Ταγματασφαλίτες είναι εμβόλιμοι.
2. Ο χώρος, επιμελημένος δημόσιος χώρος (Κήπος;) που συνορεύει με δασάκι από πευκάκια, θυμίζει Αττική, είναι φρεσκο-ανασκαμμένος με σκαπτικό μηχάνημα για συλλογική ταφή πτωμάτων (το ένα φανερά σκελετωμένο σαν από την πείνα) που μεταφέρθηκαν από αλλού, δεν βρέθηκαν θαμμένα εκεί.
3. Η εποχή είναι χειμώνας, υπάρχει χιόνι στα πέριξ, στο δασάκι, ακόμη και στον λάκκο, θα μπορούσε να είναι Ιανουάριος 1945 (είναι γνωστό οτι ήταν χιονισμένος).
4. Οι δύο ζωντανοί άνθρωποι στον λάκκο φορούν 'συμμαχικές στολές' και κρατούν πιθανώς ψεκαστήρες ή ογκώδεις επαγγελματικές φωτογραφικές μηχανές, μάλλον ανήκουν στην μετακατοχική Αντι-εαμική Παράταξη, είτε Ελληνες είτε Αγγλοι. Ποιά τελική ερμηνεία δίνω στην φωτογραφία βάσει των παραπάνω στοιχείων:
H λεζάντα του Πολεμικού Μουσείου "Ομαδικοί τάφοι εκτελεσμένων τον αιματηρό Δεκέμβριο 1944" μάλλον είναι ορθή ως προς τον χρόνο στον οποίο αναφέρεται, δηλ αμέσως μετά τα Δεκεμβριανά, αλλά ο εντεταλμένος συντάκτης της δεν πρόσεξε οτι δεν πρόκειται για ανασκαφή μαζικού τάφου 'έκτελεσμένων' αλλά για νεο-σκαμμένο λάκκο για συλλογική ταφή πτωμάτων που δεν ήταν θαμμένα εκεί αλλά μεταφέρθηκαν από αλλού, θανόντα από διάφορες αιτίες, πχ τουλάχιστον ο ένας από αρρώστεια ή πείνα!
Αρα δεν είναι τάφος σκαμμένος από Ελασίτες επί Δεκεμβριανών, όπως λέει η λεζάντα του Πολεμικού Μουσείου, για να θάψουν 'εκτελεσμένους' αντιπάλους! Αρα η φωτογραφία τι απεικονίζει; Είναι γνωστό οτι το ΕΑΜ-ΕΛΑΣ ισχυρίστηκε ότι οι μετά τα Δεκεμβριανά ανευρεθέντες θαμμένοι στον Εθνικό Κήπο και αλλού καταλογισθέντες ως 'εκτελεσμένοι' αντίπαλοι του υπήρξαν βασικά φονευθέντες άμαχοι ή και μαχητές του που μεταφέρθηκαν αργότερα και θάφτηκαν εκεί για να 'ανακαλυφθούν' μετά ως 'θύματα' του. Θεωρώ οτι η φωτογραφία επιβεβαιώνει τον παραπάνω ισχυρισμό και δείχνει ακριβώς μια τέτοια μεταφορά και προετοιμασία νεκρών για ταφή στον Εθνικό Κήπο ή αλλού πριν την 'ανακάλυψη' τους στη συνέχεια ως 'εκτελεσμένων' από την ΟΠΛΑ!
Πρόκειται για μια 'διαβολική ερμηνεία' που στηρίζεται σε μια 'διαβολική σύμπτωση', δηλ ο απρόσεκτος εμβόλιμος χαρακτηρισμός εκ μέρους των 'Νικητών' προ πολλών δεκαετιών του περιεχομένου ενός φωτογραφικού ντοκουμέντου επέτρεψε την διάσωση του και την αποκαλυπτική επανερμηνεία του μετά από προσεκτικότερη εξέταση του και επιβεβαίωση ενός ιστορικού ισχυρισμού χωρίς φωτογραφική απόδειξη! Ε λοιπόν, 'έσπασε ο Διάβολος το ποδάρι του' και έρχεται μια τέτοια φωτογραφική απόδειξη μέσα από το Πολεμικό Μουσείο!
Ολα τα παραπάνω-ανάλυση και με κάθε επιφύλαξη προσωπικό συμπέρασμα-προέρχονται από κάποιον 'μη θιασώτη' του ΚΚΕ αλλά πάνω από όλα 'εραστή' της Ιστορικής Αλήθειας (έστω κι αν ο Λένιν θα μας θεωρούσε 'αφελείς αστούς' έτοιμους να του δώσουμε οι ίδιοι το σκοινί για να μας κρεμάσει!). Θεωρώ οτι με προσεκτική επανεξέταση ιστορικών φωτογραφιών της εποχής της Δεκαετίας του '40 (κατ'επέκτασιν και άλλων περιόδων) είναι δυνατόν να υπάρξουν επανερμηνείες και επιβεβαιώσεις ή ακυρώσεις του αρχικού ιστορικού περιεχομένου τους!
Βασίλης .

Αγαπητέ
η δεύτερη φωτογραφία, με τους γερμανοτσολιάδες δεν είναι αυθεντική.
Οι γερμανοτσολιάδες έχουν προστεθεί εκ των υστέρων (μάλιστα, ο τέρμα αριστερά είναι και πολύ μικρότερος από τους άλλους δυο).
Οι "αυθεντικοί" γερμανοτσολιάδες βρίσκονται ακριβώς οι ίδιοι, και οι 3, μοιρασμένοι σε δύο φωτογραφίες από τις "Εικόνες κατοχής" του Βάσου Μαθιόπουλου, ανάμεσα σε άλλες παρόμοιες φωτογραφίες από μια επιδρομή των Ταγμάτων Ασφαλείας στον Κάλαμο Αττικής.
Να 'στε καλά.
Κλέων

Αγαπητε
Παρατηρώ στην κάτω φωτογραφία πως οι τρεις ταγματασφαλιτες είναι καταφανώς (και άσχημα) επικολλημένοι -πιο κακότεχνο μοντάζ δεν εχω ξαναδει.
Και δεν καταλαβαινω πως ο αειμνηστος Mαγιερ δεν το πρόσεξε. Και ως εκ τούτου είναι αμφισβητήσιμο κατά πόσο η φωτο προέρχεται πράγματι απ το Αγρινιο.
Γενικώς, ιστορικα και όχι φωτογραφικά σκεπτόμενος, αμφιβάλλω κατά πόσο οι ταγματασφαλιτες θα φωτογραφιζαν τις εκτελέσεις των θυμάτων τους (πλην εξαιρεσεων).
J.

Η ερευνα περι των φωτογραφιων και των τεκμηριωσεων τους συνεχιζεται ...

Φωτογραφια και τεκμηριωση 1.

απο το φωτογραφικο αρχειο DIKIpedia (Η ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια του Δημοτικού Κέντρου Ιστορίας & Τεκμηρίωσης Βόλου) http://81.186.130.244/node/4296

Εγινε η διορθωση στην λεζαντα αποδεικνυοντας οτι ορισμενες φορες το διαδικτυο μπορει να χρησιμοποιηθει σαν πλατφορμα-εργαλειο διορθωσης καποιων ιστορικων φωτογραφικων αστοχιων.
Ο Άρης Βελουχιώτης με άλλους συναγωνιστές του.

η φωτογραφια με αριθμο 0826 ειχε ως λεζαντα (για τα προσωπα που απεικονιζονται)
( Ο Ναπολέων Ζέρβας με αντάρτες ΕΔΕΣ.)
[ Φωτογραφία ] / φωτ. Κώστα Ζημέρη.
















Η Σωστη αναφορα ειναι: Ο ΑΡΗΣ ΒΕΛΟΥΧΙΩΤΗΣ με αλλους συναγωνιστες του.
Μανολης Κασιματης - "Μελετωντας την δραστηριοτητα του φωτογραφου Κωστα Ζημερη κατα την διαρκεια της Εθνικης Αντιστασης 1941-44."


Παρατηρησεις επι της φωτογραφίας
Δε μου φαινεται για το Βελουχιωτη αυτος. Μοιαζει πολυ αλλα δεν ειναι (Ζέρβας δεν ειναι με τίποτα φυσικά...).
Ειναι αρκετα ψηλος για να ειναι Αρης. Η γενε
ιαδα του ειναι πιο ξανθια. Το ξιφιδιο δεν ειναι ιδιο με του Αρη. Ολοι οι ρουμελιωτες καπετανιοι ετσι ηταν. Μοιαζει αρκετα με το Λευτερη Χρυσιωτη (Σπυρο Τσιλιγιαννη) παντως.
J.



Δεν εχω την φωτογραφια σε υψηλη αναλυση για να ειμαι σιγουρος 100% μονο την ειδα στο διαδικτυο σημειωνω το σπαθακι που εχει επανω στην ζωνη, μαυροσκουφης
Πριν σχολιασουμε εξ αποστασεως εκτος αν εχεις δει την φωτογραφια εκ του φυσικου στα αρχεια του Δ. Βολου η αλλου να σημειωσω τα εξης:
Η λεζαντα περι Ζερβα που ηταν πριν και αρκετο καιρο ανεβασμενη, την ειχε βαλει ο ιστορικος( ή οποιος αλλος τεκμηρωσε) του δημου στο διαδικτυο.Κατοπιν μηνυματος οτι ειναι λαθος, ο ιδιος η καποιος αλλος την αλλαξε.
Ειχα στειλει το μηνυμα/comments στην φωτογραφια αρχες Σεπτεμβριου αλλα μεχρι αρχες Δεκεμβριου δεν ειχαν κανει τιπ
οτε οποτε το ανεβασα σχολιαζοντας στο μπλοκ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ και το εστειλα παραλληλα στην Λιστα.
Δεν εχω παει στον Βολο ουτε ξερω καποιον απο τα αρχεια του Δημου. Αρχες Ιανουαριου εγινε η αλλαγη στην λεζαντα. Να σημειωσω οτι το μηνυμα/comments μου δεν υπαρχει ενω θα επρεπε. Οταν εκαναν την αλλαγη στην λεζαντα θεωρω οτι θα το ερευνησαν. Αυτοι ειχαν τη πρωτοτυπη φωτογραφια στην συλλογη τους, οτι το καλυτερο για να μπορεσει να τεκμηριωθει μια φωτογραφια πιο σωστα, αλλωστε εχουν τον πρωτο λογο.

Τωρα αν εσυ πηγες, την ειδες ή εχεις και φωτογραφια του Λευτερη Χρυσιωτη (Σπυρου Τσιλιγιαννη) και μπορεσες να συγκρινεις ειναι τελειο. Δεν χρειαζεται να γραψεις όμως Μοιαζει αρκετα γιατι το μοιαζει δεν δειχνει τεκμηριωση 100%.
Η δικη μου αποψη: Μια βαση δεδομενων φωτογραφικων ντοκουμεντων στο διαδικτυο μπορει να βοηθησει σε πολλα κυριως να αποτελεσει πεδιο για καλυτερες τεκμηριωσεις Oι δημοι θα πρεπει, οταν ανεβαζουν στο διαδυκτιο την ιστορια τους, να την εχουν τεκμηριωσει.Εννοειται οτι θα εχουν το καταλληλο προσωπικο και τα αντιστοιχα κεντρα ντοκουμεντων.Τελικα ετσι ειναι;
Μ.

τελικα βρεθηκαν φωτογραφιες που απεικονιζουν τον Λευτέρη Χρυσιώτη



Για την ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια του Δημοτικού Κέντρου Ιστορίας & Τεκμηρίωσης Βόλου)
DIKIpedia
Το φωτογραφικό αρχείο του ΔΗ.Κ.Ι. απαρτίζεται από 15.000 περίπου φωτογραφίες.
Ο κύριος όγκος του αρχείου αφορά φωτογραφίες του Στέφανου Στουρνάρα (καρτποστάλ, αρχείο Δήμου Βόλου) και του Κώστα Ζημέρη (5.000 περίπου φωτογραφικές πλάκες και αρνητικά από το διάστημα 1910-1955).
Στη φωτογραφική συλλογή περιλαμβάνεται και σημαντικός αριθμός φωτογραφιών από κοινωνικούς αγώνες και αγώνες του εργατικού κινήματος την περίοδο του Μεσοπολέμου (αρχείο Ζιούτου) και από την περίοδο 1940-45 (αρχεία ΕΔΕΣ, Πυρομάγλου, Ζημέρη, Ν. Στουρνάρα, Σπ. Μελετζή). Μέρος της συλλογής έχει ψηφιοποιηθεί στο πλαίσιο του Ε.Π. Κοινωνία της Πληροφορίας 2000 - 2006, Μέτρο 1.3 πρόσκληση 65

4.12.10

"Il Gruppo 66 - La fotografia di documento a Milano negli anni '60-'70"




















INAUGURAZIONE MOSTRA SABATO 11 Dicembre 2010

Il Sindaco di Bibbiena Daniele Bernardini
Il Presidente della FIAF Fulvio Merlak
Il Direttore del Centro Claudio Pastrone
Hanno il piacere di invitare la S.V. Sabato 11 Dicembre 2010 ore 17.00
all’inaugurazione della mostra
"Il Gruppo 66 - La fotografia di documento a Milano negli anni '60-'70"
Bibbiena Via delle Monache, 2 - 52011 Bibbiena (AR)
0575 1653924 - info@centrofotografia.org