Φωτογραφιζοντας τη διασωση των αρχαιoτητων

Φωτο-γραφι-ζοντας στην εξορια. ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

  O Στέλιος Kασιμάτης γεννήθηκε το 1920 στον Πειραιά(Άγ. Bασίλης) από τον Mανώλη και την Aνθή.
O πατέρας του ανάπηρος  τραυματίας από τους Bαλκανικούς Πολέμους, η μητέρα του νοσοκόμα.
Σπούδασε στον Πειραιά. Ασχολήθηκε με το ποδόσφαιρο και το πόλο ως τερματοφύλακας στα εφηβικά του Eθνικού  Π.   ενώ είχε παίξει λίγες φορές και στην πρώτη ομάδα. Πήγε στη Σχολή Mηχανικών του "Πειραϊκού Συνδέσμου"  όπου αποφοίτησε παίρνοντας αρκετά βραβεία σχεδίασης και τεχνικής επιμέλειας.Έναμιση χρόνο πριν τον πόλεμο προσελήφθηκε στο Kρατικό Eργοστάσιο Aεροπλάνων στο Xασάνι (Π. Φάληρο) όπου η ικανότητά του ως μηχανικού εκτιμήθηκε πολύ και έτσι από μικρή ηλικία έγινε εργοδηγός,  απ΄ όπου κριθείς ως απαραίτητος στο εργοστάσιο  παρέμεινε  καθ' όλη τη διάρκεια του πολέμου.Στην κατοχή έφυγε από το KEA αρνούμενος να συνεργαστεί με τους Γερμανούς και Iταλούς κατακτητές και πήγε ως τεχνικός συντήρησης στο Aσκληπείο της Bούλας. Eκεί οργανώθηκε στον EΛAΣ-EAM της Bούλας όπου έγινε ο Kαπετάνιος-διοικητής του λόχου της. Πήρε μέρος σε μάχες-σαμποτάζ ενάντια στους κατακτητές.  Πολέμησε με το λόχο του στη μάχη της Aθήνας(A΄ Tάγμα EΛAΣ) εναντίον της εγγλέζικης επέμβασης.
Συνελήφθη με προδοσία στη Bούλα το 1946 ακολουθόντας την τραγική μοίρα χιλιάδων παρτιζάνων.
Στην μετέπειτα πορεία γράφεται ουσιαστικά η μαρτυρική φωτογραφική του διαδρομή.
 Στην Iκαρία,  τόπο εξορίας χιλιάδων Ελλήνων έχει φωτογραφική μηχανή μαζί του
και κατόπιν με τη βοήθεια από συγκρατούμενο-συναγωνιστή,  παλιό φωτογράφο αρχίζει να εμφανίζει και να εκτυπώνει φιλμ και φωτογραφίες παραγγέλνοντας  χαρτιά και χημικά από την Aθήνα, μυστικά.
 Δημιουργεί την φωτογραφική ομάδα εξόριστων στο Εύδηλο και φωτογραφίζει και τυπώνει βοηθούμενος από  άλλους συντρόφους του.  Συνθήκες σκληρές αλλά και στιγμές ηρωισμού και αλληλοβοήθειας. Ανεπανάληπτα ντοκουμέντα.  Xρησιμοποιεί τη φωτογραφική του μηχανή ως μεγεθυντήρα και εκτυπώνει πότε με το φως του ήλιου ή της συννεφιάς.  Εχει ως αποθηκευτικό χώρο,  διπλό πάτο στη βαλίτσα του. Kάποια αρνητικά διασώθηκαν και υπάρχουν από τότε.  Mετά τη Mακρόνησο.Ταγμα πολιτικων εξοριστων . Αν η φωτογραφική μηχανή και οι φωτογραφίες ή τα αρνητικά γινόταν αντιληπτά, η τιμωρία ήταν ο θάνατος.   Βασανιστήρια. Σύρμα αμετανοήτων.
Μετά το νοσοκομείο στο Δαφνί, όπου παίρνει και το απολυτήριό του.  Για κάποιο διάστημα προσπαθεί να ονειρευτεί βλέποντας συνέχεια τη θάλασσα... Φτιάχνει από τενεκέδες αεροπλανάκια και τα πουλάει για “χαρτζιλίκι”...  Kαι μετά ξαναφωτογραφίζει. (Tην πρώτη RETINA του '50 που  ήρθε στην Eλλάδα την είχε ο Στέλιος).  Aνοίγει ένα  φωτογραφείο στην οδό Eμμ. Mπενάκη. Oι εποχές δύσκολες αλλά ο Στέλιος εκμεταλλεύεται τέλεια το φως.  Aκολουθούν φωτογραφικές περιπλανήσεις-αποστολές στην Aθήνα, στον Πειραιά, σε νησιά της Δωδεκανήσου,  σε δουλειές της "Aυγής", σε συγκεντρώσεις εργατικές, σε νοσοκομεία, σε σχολεία, σε εργασιακούς χώρους,   στις φτωχογειτονιές της Αθήνας και του Πειραιά.  
Eιδικεύεται σε φωτογραφήσεις παιδιών όπου χρειάζεται κανείς πολύ ταλέντο. Mηχανή ROLLEIFLEX.
Tα καλοκαίρια φωτογραφίζει λουόμενους στις παραλίες της Bούλας, της Γλυφάδας, της Βουλιαγμένης, στο Kαβούρι.  Φωτογράφισε την Μελίνα, την Τζοζεφίν Μπαίκερ, τύπωσε για την Ελένη Βλάχου, τον Κίτσο Τεγόπουλο,  για τους αδελφούς Αλικιώτη, τον Νίκο Δαμιανό. Παράλληλα δουλεύει στον παράνομο μηχανισμό του KKE. H κούραση σε συνδυασμό με τις διώξεις που υφίσταται τον κάνουν να μην μπορεί να αξιοποιήσει το ταλέντο του.Φίλοι του, ο Θωμάς Νικολέρης, οι Αδελφοί Τσέλιου, ο Βαγγέλης Μπουμπαγατζόγλου, οι Φαρασόπουλοι, ο Καλαβρέντζος, οι Αδελφοί Τσακναρίδη, o Κατσάρης και άλλοι παλαιοι συνάδελφοι φωτογράφοι.
Ο Στέλιος Kασιμάτης ασχολήθηκε επίσης με το φιλοτελισμό όπου η μεθοδικότητα  και η βαθιά γνώση του αντικειμένου,  τον έκανε γνωστό ως μελετητή του γραμματόσημου. Έγραψε πολλά άρθρα και μελέτες στην "Eλληνική Φιλοτέλεια".  Oι μελέτες διακρίθηκαν με ελληνικά και ξένα βραβεία. Tο μικρόβιο όμως της φωτογραφίας υπάρχει πάντα μέσα του και μέχρι το τέλος της ζωής του, ομως μετά από τόσα χρόνια παραμένει ένας σχεδόν  άγνωστος φωτογράφος.
                Μανόλης Κασιμάτης  φωτογράφος-μελετητής
 υπεύθ. έκθεσης φωτογραφικών και άλλων ντοκουμέντα Ικαρία 1947-1997, 50 χρόνια μετά

αη γιωργης 4ο ταγμα πολιτικων εξοριστων

Βιβλια:  ΕΝΘΥΜΙΟΝ ΕΞΟΡΙΑΣ 2002
             ΝΤΟΚΟΥΜΕΝΤΑ και ντοκουμεντα 2002
δημοσιευσεις: εφημεριδα  Η ΕΠΟΧΗ 2000
                         περιοδικο  ΦΩΤΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ 2000
                         εφημεριδα  KYTHERA SUMMER EDITION 2007 

Οταν η φωτογραφια συνανταει την ποιηση στο σκληρο νησι της εξοριας απο το περιοδικο ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΖΟΝΤΑΣ-ΦΩΤΑ τευχος 2 καλοκαιρι 2000

ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ - ΜΑΝΟΛΗΣ ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ

Μανόλης Κορνήλιος

 ο Μανόλης Κορνήλιος, συγγραφέας, μεταφραστής, Μακρονησιώτης. Γεννήθηκε στη Μικρά Ασία και μεγάλωσε στη Σάμο, όπου φοίτησε στην Εμπορική Σχολή της Σάμου και στη συνέχεια στην Πάντειο. Στα χρόνια της Κατοχής, φοιτητής, πήρε μέρος στην ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση και διακρίθηκε στις μάχες του Δεκέμβρη στα Εξάρχεια και στην Οδό Διδότου. Μαθήτευσε στη λογοτεχνία με δασκάλους τους: Μάρκο Αυγέρη, Γιάννη Ρίτσο, Νικηφόρο Βρεττάκο, Ρίτα Μπούμη-Παπά κ.ά. στην Ομάδα Νέων Λογοτεχνών της ΕΠΟΝ. Δοκιμάστηκε σκληρά και υπόμεινε καρτερικά τα βασανιστήρια στα χρόνια της εξορίας του στη Μακρόνησο (1947-1951). Από το 1951 και για δεκαετίες εργάστηκε ως μεταφραστής κυρίως λογοτεχνικών βιβλίων από τα αγγλικά και τα γαλλικά, καθώς και ως συντάκτης και επιμελητής κειμένων σε περιοδικά, εφημερίδες και εγκυκλοπαίδειες, όπως η ΠΑΠΥΡΟΣ ΛΑΡΟΥΣ ΜΠΡΙΤΑΝΙΚΑ. Εχει γράψει πολλά έργα ποιητικά και πεζά. Από αυτά έχουν εκδοθεί τα ποιητικά: «Κύκλος Φωτιάς», «Η φωνή του ωκεανού», «Το πικρό παραμύθι του Αδωνι» (Βραβείο φιλολογικού συλλόγου Παρνασσός), «Φυγή στη νύχτα, επιστροφή την αυγή», «Κύκλος σιωπής, κύκλος οργής», «Η πόλη των κοχυλιών». Για παιδιά και νέους: «Ο ξεροκέφαλος», «Πολύ ωραίο το όνομά σου, Ελευθερία!», «Ο Κωστάρας, το άλογο και η ελευθερία», «Η γελαστή πολιτεία». Από τις εκδόσεις «Σύγχρονη Εποχή» έχουν εκδοθεί: «Σαν ιστορίες και σαν παραμύθια» (για παιδιά), «Ο άλλος δραπέτης» (μυθιστόρημα), «Χάρτινες βαρκούλες στη Μακρόνησο» (μυθιστόρημα). Από το 1999 έως το 2005 εργάστηκε στη «Σύγχρονη Εποχή» ως εισηγητής λογοτεχνικών βιβλίων προς έκδοση.

Στέλιος Κασιμάτης

Φωτογράφος, Ιδ. υπαλληλος. Μακρονησιώτης. Γεννήθηκε στον Πειραια , σπούδασε μηχανικος στην Σχολή του Πειραικου Συνδέσμου και στη συνέχεια εργάστηκε σαν μηχανικός αεροσκαφων στο Κρατικό Εργοστασιο Αεροπλανων στο Χασανι. Στα χρόνια της Κατοχής, πήρε μέρος στην ΕΑΜική Εθνική Αντίσταση σαν καπετανιος λοχου της Βούλας. Πηρε μερος και στις μάχες του Δεκέμβρη στην Αθηνα το 1944.
συνεχεια http://www.manolokasimatis.gr/index.php?fID=106

ΕΞΟΡΙΣΤΟΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΙ - ΜΙΑ ΠΡΩΤΗ ΚΑΤΑΓΡΑΦΗ.ΜΑΝΟΛΗΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ

αναδημοσιευση  απο την εφημεριδα  KYTHERA SUMMER EDITION 2007

                                            

                 

με ενα κλικ μεγεθυνεται η φωτο

Πολιτικοί κρατούμενοι- εξόριστοι που φωτογράφισαν (σε παρανομία)

εξόριστοι που φωτογράφιζαν και εκτύπωναν
Δανιόλος Σπύρος φωτογράφισε στην Ικαρία
Ζουρέλης Γιώργος φωτογράφισε στην Μακρόνησο
Κασιμάτης Στέλιος φωτογράφισε στην Ικαρία και στη Μακρόνησο
Καραπατάκης Κώστας φωτογράφισε στον Αη Στράτη
Παπαναστασίου Κώστας φωτογράφησε στην Ικαρία
Σαλάχας Γιώργος φωτογράφισε στην Ικαρία
Τάβλας Γιώργος φωτογράφισε στην Ικαρία 
 

εξόριστοι που ειχαν μόνο φωτογραφική μηχανή
Γεωργιάδης Μάκης
Πετρόγιαννης Ντίνος
Ζέρβα Μαριγούλα Μαστρολέων 

η ερευνα για την αποκατασταση των φωτογραφων της εξοριας συνεχιζεται

ιδιαιτερη περιπτωση ειναι του φωτογραφου του Αη Στρατη Βασιλη Μανικακη 

οπου σαν φωτογραφος του νησου φωτογραφισε εξοριστους την περιοδο 1947-1950. Εκδοθηκε και ενα λευκωμα που περιλαμβανει και φωτογραφιες του εκεινης της περιοδου.

Αη Στράτης  Φωτογραφικά ίχνη 1940-1970.

Αρχείο Βασίλη Μανικάκη  

Γιώργος Νικολακάκης

επιμέλεια: Ελένη Καραντζόλα
φωτογράφιση: Βασίλης Μανικάκης
Υπουργείο Αιγαίου  Μουσείο Μπενάκη  1999
[...]Το λεύκωμα τούτο είναι ο καρπός μιας ζωής περιπετειώδους και δύσκολης, είναι το μεράκι και το πείσμα της. Αυτό το "όνειρο" είδε μέσα στην σκληρότητα, τη στέρηση, την προκατάληψη και τις διώξεις ο Βασίλης Μανικάκης: να καταγράψει και να διασώσει για μας γεγονότα, πρόσωπα, στιγμιότυπα, την ατμόσφαιρα εποχών που διάβηκαν. Η ιστοριογραφία της καθημερινής ζωής ήταν το έργο του. Και το διακόνησε με τη μεγαλύτερη φιλοδοξία και ταυτόχρονα με την πιο συγκλονιστική απλότητα. [...]
Σταύρος Μπένος  Υπουργός Αιγαίου

Φωτογραφιες απο τα γυρισματα του ντοκυμαντερ Σαν πέτρινα λιοντάρια στη μπασιά της νύχτας του Ολιβιέ Ζισουά,

Φωτογραφιες: Μανολης Κασιματης

Σαν πέτρινα λιοντάρια στη μπασιά της νύχτας του Ολιβιέ Ζισουά,

http://commedeslionsdepierre.net/thefilm/about/?lang=el

Από το 1947 ως και το 1951, περισσότεροι από 80.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά ελληνικής καταγωγής εκτοπίστηκαν στη Μακρόνησο, σε στρατόπεδα αναμόρφωσης που δημιουργήθηκαν για να «καταπολεμήσουν την επέκταση του Κομμουνισμού».
Ανάμεσα στους εξόριστους αυτούς, βρίσκονταν πολλοί συγγραφείς και ποιητές, όπως ο Γιάννης Ρίτσος και ο Τάσος Λειβαδίτης.
Παρά τις στερήσεις και τα βασανιστήρια, κατάφεραν να γράψουν ποιήματα στα οποία περιγράφουν τον αγώνα για επιβίωση μέσα σε αυτό το σύμπαν εγκλεισμού. Τα κείμενα αυτά, εκ των οποίων κάποια θάφτηκαν στα στρατόπεδα, βρέθηκαν αργότερα.
Η ταινία αναμιγνύει τα ποιητικά αυτά γραπτά με τις ομιλίες αναμορφωτικής προπαγάνδας που μεταδίδονταν ακατάπαυστα από τα μεγάφωνα των στρατοπέδων.
 Αργά πλάνα τράβελινγκ μας οδηγούν σε ένα υπνωτικό ταξίδι μέσα στα ερείπια των στρατιωτικών εγκαταστάσεων, ενώ προσκρούουν σε φωτογραφικά αρχεία.
 Ένα κινηματογραφικό δοκίμιο που ζωντανεύει τη μνήμη ξεχασμένων ερειπίων και μιας μάχης που χάθηκε.

Σημείωμα του σκηνοθέτη

Οι ποιητές συνήθως γράφουν για να υμνήσουν τη φύση, να εκφράσουν ερωτικά αισθήματα ή ακόμα την οδύνη της ύπαρξης. Σπάνιοι είναι εκείνοι που δημιούργησαν ποιητικό έργο πίσω από συρματοπλέγματα, κάτω από βασανιστήρια. Οι ποιητές της Μακρονήσου έκαναν να αναδυθεί από τα κείμενά τους μια φωνή αντίστασης, ένας πίδακας ζωτικής δύναμης. Τα ποιητικά χρονικά της ζωής των πολιτικών εξόριστων πάνω στο νησί αφηγούνται τον τρόμο και την επιβίωση μέσα σε αυτό το βάρβαρο εργαστήριο που στόχο είχε τον «πνευματικό επαναπρογραμματισμό» των αντιστεκόμενων κομμουνιστών.

Όταν, κατά λογοτεχνική τύχη, διάβασα τα ποιήματα αυτά, «είδα» εικόνες ενός φρικτού παρελθόντος, τις οποίες θέλησα να φέρω αντιμέτωπες με εικόνες του παρόντος: αυτές των ερειπίων των στρατοπέδων της Μακρονήσου. Θέλησα να ψάξω στους σωρούς από πέτρα και σκυρόδεμα για αποτυπώματα των όσων συνέβησαν, να τα αντιπαραθέσω στα ουρλιαχτά των μεγαφώνων που μετέδιδαν εθνικιστικά συνθήματα, να τα τοποθετήσω δίπλα στις φωτογραφίες των εξόριστων. Μια ταινία μνήμης που μάχεται ενάντια στη λήθη, σήμερα που αποτρόπαιες εθνικιστικές εξάρσεις αναδύονται ξανά στην Ελλάδα…

Τα ποιητικά αυτά κείμενα που γράφτηκαν πίσω από τα συρματοπλέγματα της απομόνωσης παραβάλλονται με τις εικόνες ερειπίων που «επιβιώνουν» στο νησί. Κινηματογραφημένες συμμετρικά σε πλάνα τράβελινγκ και πανοραμίκ 360°, αυτές οι εικόνες ερειπίων ξετυλίγουν ένα χώρο που υπνωτίζει και επιχειρεί να θέσει σε λειτουργία τη φαντασία, μεταξύ παρουσίας και απουσίας, μνήμης και λήθης. Η σύζευξη ανάμεσα στην ακρόαση της ποίησης και τη σχεδόν «παράλογη» κινηματογραφική προσοχή που δίνεται στα πέτρινα ερείπια επιδιώκει να ξυπνήσει τα αποτυπώματα της Ιστορίας που «εμπεριέχονται» στις πέτρες.

Αυτό το πεδίο εικόνας και λογοτεχνίας αποτελεί τον πυρήνα αυτού του κινηματογραφικού δοκίμιου. Παράλληλα, τα γραπτά της εθνικιστικής βασιλόφρονης προπαγάνδας που εξυμνούσε τις αρετές του «εργαστηρίου της Μακρονήσου» έρχονται να αντιπαρατεθούν στα ποιήματα των «αμετανόητων» εξόριστων. Μεταξύ αμετανόητης ποίησης και ακροδεξιάς προπαγάνδας διεξάγεται επί της οθόνης ένα είδος λογοτεχνικού και φωτογραφικού «Ψυχρού Πολέμου» που διαδραματίζεται στην περιορισμένη έκταση της Μακρονήσου.

Τέλος, μια φωνή απευθύνεται στους αμετανόητους στο δεύτερο πρόσωπο του πληθυντικού, ιχνογραφώντας, ανακαλώντας, διερευνώντας την ιστορική μοναδικότητα των στρατοπέδων της Μακρονήσου. Εξήντα και περισσότερα χρόνια μετά από τα γεγονότα αυτά, η φωνή αυτή – τροφοδοτημένη από τις πολυάριθμες μαρτυρίες των επιζώντων της Μακρονήσου – ρωτά για το μοναδικό αυτό γεγονός στην ιστορία του 20ού αιώνα, σκιαγραφεί την επίμονη αντίσταση στα βασανιστήρια, διερωτάται για τη δύναμη της ουτοπίας... Σε αντίστιξη, τα ποιήματα που επιτρέπουν να ακουστεί το «βίωμα του εγκλεισμού» στη Μακρόνησο έρχονται ως απαντήσεις σε αυτό το κείμενο, το οποίο περισσότερο θέτει ερωτήματα παρά πληροφορεί.

Ολιβιέ Ζισουά

 

Σκηνοθεσία, φωτογραφία, μοντάζ: Olivier Zuchuat
Σενάριο: Olivier Zuchuat, Ελένη Γιώτη
Λογοτεχνική έρευνα, Βοηθός σκηνοθέτη: Ελένη Γιώτη
Καλλιτεχνική συνεργασία: Corinne Maury
Ιστορικός σύμβουλος: Στρατής Μπουρνάζος
Μακενίστας: Κάρολος Στέρμι
Βοηθοί μακενίστα: Θανάσης Καράμπελος, Γιώργος Ρήγας
Ήχος: Άρης Αθανασόπουλος
Μοντάζ ήχου: Vincent Montrobert, Julien Bourdeau
Μιξάζ: Denis Séchaud
Ελληνικές φωνές: Τάσος Ράπτης, Κώστας Βασαρδάνης, Γιάννος Περλέγκας, Μάνος Βακούσης, Περικλής Μουστάκης
Γαλλική φωνή: Jean-Claude Dauphin
Εταλονάζ: Ulrich Fischer
Ψηφιοποίηση φωτογραφικών αρχείων: Ιφιγένεια Τζιμούλη, Ελένη Γιώτη
Διεύθυνση παραγωγής – Γαλλία: Sophie Daniel
Παραγωγοί: Pierre-Alain Meier, Xavier Carniaux
Συμπαραγωγοί: Θάνος Λαμπρόπουλος, Olivier Zuchuat
Παραγωγή: AMIP, Prince Film
Με τα ποιήματα:
Γιάννης Ρίτσος,   Πέτρινος Χρόνος: Α.Β.Γ., Χρόνος, Έτοιμοι, Βράδι, Αλέξης
Απαγγελία: Τάσος Ράπτης
 Γιάννης Ρίτσος,   Οι Γειτονιές του Κόσμου
Απαγγελία: Τάσος Ράπτης
Γιάννης Ρίτσος,     Γράμμα στο Ζολιό Κιουρί
Απαγγελία: Τάσος Ράπτης
Ποιήματα στην ελληνική γλώσσα από τις εκδόσεις Κέδρος
Τάσος Λειβαδίτης,    Μάχη στην Ακρη της Νύχτας (Το Χρονικό της Μακρονήσου)
Απαγγελία: Κώστας Βασαρδάνης
 Τάσος Λειβαδίτης,    Απλή Κουβέντα
Απαγγελία: Γιάννος Περλέγκας
Ποιήματα στην ελληνική γλώσσα από τις εκδόσεις Κέδρος
Μενέλαος Λουντέμης,   Είμαι καλά…
Απαγγελία: Γιάννος Περλέγκας

Με τα κείμενα του περιοδικού: Σκαπανεύς Μακρονήσου
Μηνιαία έκδοση του Γραφείου Τύπου και Ραδιοφωνίας Μακρονήσου Σ.Τ.Γ. 902Β
Ιδιωτική συλλογή Γιώργου Πετρόπουλου
και με τις ομιλίες Μακρονήσου που αναφερόνται στις γραπτές μαρτυρίες των:
 Ευάγγελου Μαχαίρα, Κώστα Μπίρκα - Μιχάλη Μπούρμπουλα,
Λεφτέρη Ραφτόπουλου, Γιώργου Φαρσακίδη
Απαγγελία: Μάνος Βακούσης, Περικλής Μουστάκης

Φωτογραφικά αρχεία:
Αρχεία Σύγχρονης Κοινωνικής Ιστορίας (ΑΣΚΙ),
Διεθνής Επιτροπή Ερυθρού Σταυρού (ICRC),
Ιδιωτική συλλογή Νίτσας Γαβριηλίδου,
Ιδιωτική Συλλογή Στέλιου Κασιμάτη / Φωτογραφίζοντας,
Ριζοσπάστης

Κινηματογραφικά αρχεία: BBC, Ταινιοθήκη της Ελλάδος
Εξοπλισμός: Άρκτος ΑΕ, Gazi Grip, AMIP, Les Films du Mélangeur, C-Side Productions, Prosenghisi Film & Video, Film Lighting
Στούντιο ήχου: Echo Studio, Basement Productions, Masé Studio, Chuuut! Films, Akron Studio, Kana-sons
Σχεδιασμός ιστοσελίδας: Ελένη Γιώτη, Ιλάν Μανουάχ  Κατασκευή ιστοσελίδας: Άγγελος Κουφάκης

ΣΚΑΠΑΝΕΥΣ ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΥ.(Εξωφυλλα περιοδικου 1948-1950)

Εξωφυλλα και σχεδια του λογοτυπου του περιοδικου ΣΚΑΠΑΝΕΥΣ ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΥ, που ηταν περιοδικο ολων των μοναδων Μακρονησου. Υπηρχαν ομως και εφημεριδες των καθε μοναδων, οπως η ΑΝΑΜΟΡΦΩΣΗ, η ΦΩΝΗ ΠΑΤΡΙΔΟΣ και ο ΣΚΑΠΑΝΕΑΣ (ως εφημεριδα).

Φωτογραφικα καρτ-ποσταλ Μακρονησου.1948-1949

 

Ο φωτογραφος Αποστολος Βερβερης κατοπιν αναθεσης/εντολης απο τον υπουργειο Στρατιωτικων ανελαβε να καταγραψει φωτογραφικα το ημερησιο προγραμμα στα στρατοπεδα της Μακρονησου.
Το υλικο απετελεσε μερος μιας φωτογραφικης εκθεσης που εγινε στο Ζαππειο το 1949.
 Επισης μερικες προσεκτικα επιλεγμενες φωτογραφιες εκτυπωθηκαν ως καρτ ποσταλ για μια πιο ευρεια κυκλοφορια...
Ειναι η πρωτη καταγραφη φωτογραφικης προπαγανδας και στην καρτ ποσταλ, κατα την διαρκεια του Εμφυλιου πολεμου. Μανολης Κασιματης

Φωτο-γραφι-ζοντας ποδοσφαιρο στην ΜΑΚΡΟΝΗΣΟ(αποσπασματα απο την μελετη Ντοκουμεντα ...και ντοκουμεντα)

 αποσπασματα/σελιδες
σχετικα με το ποδοσφαιρο στην Μακρονησο
(προσκληση για φιλικο με τον Ολυμπιακο κα)
 απο την μελετη -ντοκουμεντα και ... "ντοκουμεντα"-

αφιερωμενο στον αμετανοητο μακρονησιωτη
φωτο-γραφο Στελιο Κασιματη
τερματοφυλακα της εφηβικης και αναπληρωματικο 
της βασικης ομαδας του Εθνικου Πειραιως
καθως και της αντιστοιχης ομαδας πολο.

γιατι και οι τερματοφυλακες ξερουν καλη μπαλλα,
αλλα και γιατι και η μικρη ομαδα του Πειραια
η Εθνικαρα εβγαζε καλους παικτες...

 με κλικ επανω στις εικονες υπαρχει μεγενθυση

αλλες σελιδες περι του ποδοσφαιρου την περιοδο 1941-1949

http://archive.enet.gr/online/online_text/c=112,dt=19.05.2002,id=94978312 

 Ποδοσφαιρικοί αγώνες «προς ενίσχυσιν και υπέρ των συμμοριοπλήκτων», Νοέμβριος του 1949http://xyzcontagion.wordpress.com/2011/04/15/symmoriopliktoi-olympiakos-aris/ 

“ψάχνοντας" την φωτογραφία που εξαιτίας της, είχα αμφιβάλλει για τον πατέρα μου.επι τη επετειω της 12 ΜΑΊΟΥ 1947 των εγκαινιων του στρατoπεδου της Μακρονήσου...

Απο την μελετη ΜΑΝΟΛΗΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ "Ντοκουμεντα ...και ντοκουμεντα" αθηνα 2002

φωτογράφος Δημήτρης Χαρισιάδης

φωτογράφος Απόστολος Βερβέρης

Ο (γνωστός) φωτογράφος Δημήτρης Χαρισιάδης
αλλά και ο (γνωστός) φωτογράφος Απόστολος Βερβέρης,
βρίσκονται ταυτόχρονα στη Μακρόνησο
και φωτογραφίζουν ο καθενας τους για την υπηρεσία του κράτους(Υπουργεια) οπου εργαζόνταν
την κατά τα φαινόμενα ενθουσιώδη υποδοχή που επιφύλαξαν οι στρατιώτες
στον τότε βασιλέα Παύλο και στην Βασίλισσα Φρειδερίκη.
Στην παρέα τους είναι και ο τότε υπουργός στρατιωτικών Π. Κανελόπουλος.
Οι φωτογραφίες τους θα χρησιμοποιηθούν από όλα τα ειδησειογραφικά πρακτορεία, εφημερίδες και περιοδικά στην Ελλάδα και το εξωτερικό για να μαθαινουν ολοι την ΑΛΗΘΕΙΑ ....


αποσπασμα απο την μελετη αφηγηση: Μανολης Κασιματης φωτογραφος
Oταν είδα αυτή την φωτογραφία από ένα λεύκωμα ή ένα άρθρο, (δεν θυμάμαι ακριβώς), αμέσως και αρκετά μπερδεμένος, έτρεξα στον πατέρα μου Στέλιο φωτο-γράφο(άγνωστο) μακρονησιώτη, να του την δείξω και να του πω τα εξής:

Καλά ρε μπαμπά εσύ μου είχες πει ότι στο μακρονήσι,
περνάγατε φοβερά μαρτύρια, σας έδερναν, σας βασάνιζαν,
σας έκαναν φάλαγγα για να κάνετε την περίφημη δήλωση αποκήρυξης
του κομμουνιστικού κόμματος και του κομμουνισμού,
να βαπτιστειτε εθνικοφρόνες και να πάτε να πολεμήσετε εναντίον
των κομμουνιστοσυμμοριτών-ανταρτών του Δημοκρατικού Στρατού.
Και όσο εσείς λέγατε όχι, τόσο περισσότερο ξύλο και βασανιστήρια σαν έκαναν,
ως και εκτελέσεις-δολοφονίες συγκρατουμένων συντρόφων σου έγιναν,
πολλοί δε, όπως και συ, από το ξύλο τρελλαθήκατε και σας πήγαν στο δαφνί,
όμως για κοίτα στη φωτογραφία, τον παύλο και την φρειδερίκη
στα χέρια των στρατιωτών που τους επευφημούν, τι στο καλό συμβαίνει;

Με ένα χαμόγελο ο Στέλιος ο φωτο-γράφος μου απάντησε.
"Οι στρατιώτες που βλέπεις είναι αυτοί που έχουν κάνει δήλωση
και θα απολυθούν,
επίσης μαζί τους είναι και μερικοί φρουροί-βασανιστές μας,
μαζί με τους αξιωματικούς διοικητές τους.
Οπως ξέρεις στη Μακρόνησο ήταν διάφορα στρατόπεδα για στρατιωτες
και για πολίτες.
Οι κρατούμενοι στα στρατοπεδα για στρατιώτες είχαν στρατιωτικές στολές
το ιδιο βεβαια και οι φρουροί-βασανιστές τους
(σημειωτέον αρκετούς κρατουμένους τους είχαν συλλάβει όταν πήγαν
να παρουσιαστούν για να υπηρετήσουν την θητεία τους και τότε κάποιοι
τους είχαν κατηγορήσει ότι ήταν οι ίδιοι ή είχαν συγγενείς κομμουνιστές
και γιαυτο τος εστειλαν εδω).
Ολοι εμείς οι άλλοι, οι αμετανόητοι, οι άρρωστοι και οι κτυπημένοι,
μας είχαν πάρει απο τις σκηνές μας και μας είχαν κρύψει στις ονομαζόμενες χαράδρες
και έτσι δεν μας έβλεπαν ούτε μας ακούγαν οι επίσημοι,
(αυτό μάλιστα γινόταν και κάθε φορά που ερχότανε κάποια αποστολή
από τον ΟΗΕ ή από τον Ερυθρό Σταυρό για να ερευνήσει κάποιες καταγγελίες. )
Συνήθως αυτους τους πήγαιναν σε συγκεκριμενα σημεία των στρατοπέδων
πχ. στα σπίτια-βίλες των διοικητών, από όπου τους περιέγραφαν
όπως ήθελαν την κατάσταση, και επειτα τους πηγαιναν να παρουν
και κάποιες συνεντέξεις ορισμένων ανανήψαντων
που υπό καθεστώς πίεσης, φαντάσου τώρα τι τους έλεγαν.
Ελάχιστοι ηταν οι δημοσιογράφοι που ξέκοβανε από το γκρουπ των επισήμων
και ψάχνανε λίγο τα πράγματα.
Προς το τελος των βασανιστηριων, όσοι αμετανόητοι είχαμε απομείνει,
μας πήγαινανε στο σύρμα(δηλαδή στην απομόνωση).
Τότε επειδή θεώρησα ότι πλέον όλα παιζότουσαν, και μπορεί στην βαλίτσα
που είχα το διπλό πάτο να βρούν τα αρνητικά και τις φωτογραφίες,
την έδωσα σε ένα συγκρατούμενο που θα έφευγε, μιας και είχε κάνει δήλωση
και δεν θα τον ψάχνανε, παρακαλώντας τον να πάει την βαλιτσα στην γιαγιά σου.
Αυτός όμως δεν την πήγε ποτέ, μάλλον γιατί φοβήθηκε,
το ωραίο είναι ότι έγινε φωτογράφος μετά. Ρε τι σου κάνει ο ανθρωπος..."

έτσι απλά με μία αληθινή ιστορία, ο φωτογράφος Στέλιος
με χαμόγελο όπως πάντα και ας πέρναγε πολύ δύσκολα στην ζωή του,
μου είχε εξηγήσει τι σημαίνει κάποιος
“να υπηρετεί τα ιδανικά του και να είναι φωτο-γράφος
και σε τι ξεχωρίζει από αυτόν που είναι δούλος,
της αυτού μεγαλειότητος...της φωτογραφίας”. 

 

Ενθύμιον εξορίας

Ενθύμιον εξορίας

Κασιμάτης, Στέλιος

εκδοση Αιθεροβάμων

(2005) 62 σελ,. Τιμή € 8,00

[...] Ο Στέλιος ιδεολογικά τοποθετημένος στους αντιπάλους του καθεστώτος (κομμουνιστής) όντας μηχανικός στο Κρατικό Εργοστάσιο Αεροπλάνων έπρεπε να διαλέξει ή δήλωση μετάνοιας-υποταγής και επιστροφή στην δουλειά ή τον ατελείωτο δρόμο της εξορίας. 
Η απόφασή του όμως να κρατήσει την αξιοπρέπειά του και την πολιτική του τοποθέτηση, όπως και τόσοι άλλοι αγωνιστές, τον έκανε να υποφέρει τα πάνδεινα. Έτσι ξεκίνησε η μαρτυρική φωτογραφική του πορεία.
 Ήδη σε όλη την Ελλάδα συνελάμβαναν αριστερούς αγωνιστές και τους φυλάκιζαν.
 Σαν πολιτικούς εξόριστους μετά τους μετέφεραν σε σκληρά και απομονωμένα μέρη, συνήθως νησιά. Έτσι αρχικά στην Ικαρία, τόπο εξορίας χιλιάδων Ελλήνων δημιουργεί την φωτογραφική ομάδα εξόριστων στο Εύδηλο. 
Φωτογραφίζει και τυπώνει, βοηθούμενος από άλλους συντρόφους του. Χρησιμοποιει την φωτογραφικη μηχανη σαν μεγεθυντηρα και εχει ως "αποθηκευτικο χωρο" τον διπλο πατο στην βαλιτσα του. Καποια αρνητικα διασωθηκαν απο τοτε[...]

Μανόλης Κασιμάτης

πρωτη δημοσιευση στο μπλοκ 8/12/2008

Με φοντο τα πλοια της εξοριας προς την Ικαρια

φωτογράφος: ΣΤΕΛΙΟΣ ΚΑΣΙΜΑΤΗΣ
πολιτικός εξόριστος μέλος του φωτογραφικού συνεργείου εξορίστων στον ΕΥΔΗΛΟ

πρωτη δημοσιευση στο μπλοκ 8/3/2010